Bayramda Dubai'ye gittik.
Çok uzun planlamadık.
Hatta hiç planlamadık.
Son dakikaya kadar Paris mi, Prag mı, Ateş ile mi, onsuz mu, Mısır mı diye birbirinden aykırı fikirlerle kıvranırken birden bire kendimizi Dubai'de bulduk.
Meşhur Atlantis Otel'de kaldık. Dubai'de insan eliyle yapılmış diğer herşey gibi orası da gereğinden fazla büyük, uzun ve şaşaalıydı. Öyle ki otel odasına girdiğimizde banyoya dalan Ateş'in çıkardığı hyaret dolu nidaları döndüğümüzde de eşe dosta anlatıp gülüştük.
Otelin devasal bir akvaryumu var. Hergün plaja inerken önünde saatlerde hipnotize olmuş gibi kaldık.
Ateş plajı özlemiş. Denize asla girmek istemedi. Ne yalan söyleyeyim kayıp değil. Ben girdim, bulanık , dibi bulaşık kumlu tuzlu bir su işte.
Atlantis Otel resepsiyonu. Ortaki ise camdan yapılmış bir ışıklı heykel.
Dubai, sokaklarında insanların gezinmediği, herkesin indoor takıldığı, mekanların aşırı büyük, lüksün son derece sıradan olduğu bir memleket. Sevdim mi, bilmem. Ben biraz şehir sokaklarına düşkünüm, beni kesmedi galiba :)
