Artık Ateş var.

Anaokulu halleri

2012-01-28T23:46:00.000-08:00

Anaokulu durumu çok eğlenceli.

Kendileri eğlendikleri gibi bizi de eğlendiriyorlar.

Bakınız yılbaşı şovu.

Bunun daha mendile bayram hediyesi sarılmış versiyonları var. Çok uluslu olduğu için herkesin bayramını kutluyorlar.

Ventolin günlüğü

2012-01-28T05:01:00.001-08:00

Okulun pek çok faydası var : yeme içme disiplini vs. Yan etkileri de çeşitli. 3 haftada bir öksürük, burun akintisi, bazen ateş.....
1 haftadır ısrarla düşmeyen ateş ve dinmeyen boğaz hırıltımız sayesin mesaimizi hastanede geçiriyoruz.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Acıbadem hastanesi

Evde eğlenme yöntemleri

2012-01-01T11:25:00.000-08:00

Anaokulu ufkumuzu genişletti. Kağıt tabaktan surat, tuvalet kağıdı rulosundan ağaç yapıyorlar. Bir de Ateş'in doğumgününde hediye olarak koca kil hamuru göndermişler. Biz de Ateş'in gün itibariyle el ve ayak izlerini basıp Ankara'da halanın fırınına gönderdik.

Biz de evde eğlence yöntemleri icad ediyoruz. En son ilgi alanımız mutfak sanatları. Karıştırma, fırına koyma, pişirme deyince akan sular duruyor.

Hamuru yoğurduk, sosisleri kestik, kaşarı rendeledik. Pizzamızı yaptık. Yedik.

Dubai : Men made city

2012-01-01T11:10:00.000-08:00

Bayramda Dubai'ye gittik.

Çok uzun planlamadık.

Hatta hiç planlamadık.

Son dakikaya kadar Paris mi, Prag mı, Ateş ile mi, onsuz mu, Mısır mı diye birbirinden aykırı fikirlerle kıvranırken birden bire kendimizi Dubai'de bulduk.

Meşhur Atlantis Otel'de kaldık. Dubai'de insan eliyle yapılmış diğer herşey gibi orası da gereğinden fazla büyük, uzun ve şaşaalıydı. Öyle ki otel odasına girdiğimizde banyoya dalan Ateş'in çıkardığı hyaret dolu nidaları döndüğümüzde de eşe dosta anlatıp gülüştük.

Otelin devasal bir akvaryumu var. Hergün plaja inerken önünde saatlerde hipnotize olmuş gibi kaldık.

Ateş plajı özlemiş. Denize asla girmek istemedi. Ne yalan söyleyeyim kayıp değil. Ben girdim, bulanık , dibi bulaşık kumlu tuzlu bir su işte.
Atlantis Otel resepsiyonu. Ortaki ise camdan yapılmış bir ışıklı heykel.

Dubai, sokaklarında insanların gezinmediği, herkesin indoor takıldığı, mekanların aşırı büyük, lüksün son derece sıradan olduğu bir memleket. Sevdim mi, bilmem. Ben biraz şehir sokaklarına düşkünüm, beni kesmedi galiba :)

Anaokulu halleri

2011-11-27T11:56:00.000-08:00

Anaokuluyla birlikte sadece Ateş değil, biz de başka bir sosyal yaşantıya başladık.

Ödevlerimiz var, okuldan gelen link book u okuyoruz. Ateş'in günlük ne yaptığını takip ediyoruz.

Haftalık programlardan neleri öğrendiğini görüp, neleri evde tekrar etmemiz gerektiğini anlıyoruz.

Yemek programına göre günün akşam yemeğini ayarlıyoruz.

Ödevlerimiz de var bazen : Yaprak toplama, fener yapımı için pet şişe tedarik etme, mavi kapak seferberliğine destek verme, strafor ve resim gönderme gibi.

29 Ekim'de okulun fener alayına katıldık. Ladybugs grubunda olduğumuzdan fenerimiz de uğur böceği şeklindeydi. Fenerimiz yaktık, bayrağımızı salladık. Ormanda yürüdük, donduk, ertesi gün hastalandık.

Doğumgünü

2011-11-27T11:48:00.001-08:00

Yine bir doğumgünü geldi.

Evimiz arkadaşla, sofra yemekle doldu taşıtı.

Hediyelerden ve abuk subuk yemeklerden şımaran Ateş'i hizaya getirmek günleri aldı.

2. yaş doğum gününün ardından kalanlar ise :

- Arabalara hasta. Hatta tekerlekleri olan herşeye hasta.

- Mum üflemeye bayılıyor.

- Anlaşmazlık halinde karşısındakini ısırmak gibi bir çözüm üretti.

- Canım isterse muuuaahhh diye ses çıkartarak öpebilirim.

Ben meseleleri

2011-11-27T11:26:00.000-08:00

Elimi göğsüme vurup "ben ben ben ben" diyorum.

Yok, yanlış anladınız, bir Tarzan Jane olayı söz konusu değil.

Ben yapmak istiyorum. Yapamayınca sinirlenip kendimi yerden yere atacağım ama olsun. Ben yapayım.

Baba gibi duş almak istiyorum, küveti doldurmayın.

Ayakkabımı kendim giymek istiyorum ama beceremezsem ağlayacağım.

Fermuarımı kendim çekeceğim, çekemezsen büyük sorun var demektir.

İş ev iş ev iş ev iş ev iş ev

2011-11-27T11:15:00.000-08:00

Şimdi yeniden hatırladım.

Alışveriş cumartesi gününü yiyen bir aktiviteymiş.

Kuaför haftasonu yapılmıyorsa kaşlar orman, tırnaklar toynak oluyormuş.

Evde vazoda çiçek, ruh haline göre değişen masaörtüsü korkunç bir lüks imiş.

Sosyal medya sadece tuvalette iphonedan bakılabilen bir mecraymış.

İşten paçasını yaptırdığım pantalonu alabilecek kadar erken çıkmak 2 hafta sürebilirmiş.

Evde akşam ne pişeceği sadece bir süpriz meselesiymiş.

Utanıyorum

2011-10-23T04:45:00.001-07:00

Ben dağınık bir insan değilim. Unutkan hiç değilim.
İnsanlara verdiğim sözleri unutmam, zor durumda bırakmam söz konusu değil. Çok organizeyim, randevularımı unutmam, yapmam gerekenleri atlamam. Bu yüzden de kimsenin karşısında ezilip büzülmek durumunda kalmamışımdır.
Şu anki ben, ben değilim.
O yüzden beni şu aralar tanıyanlara sözüm :
Suratımdaki endişeli ifade karakterim değildir. her zaman kafam başka yerde değil

Bugün hayatımda ilk defa yerin dibine girdim.

Ben bu değilim

- Posted using BlogPress from my iPad

Anaokuluna başlama sendromu - chapter 2

2011-10-16T04:01:00.000-07:00

Benim çocukluğum tam 360 m2 bahçe içinde tek katlı bir evde geçti. Bahçede kirpi, kedi, köpek eksik olmazdı. Sonra eve kaçak giren fareleri saymıyorum bilimum haşereyle samimi büyüdüm. Arada babamın bahçeye küçük bir kümes kurup bana spench tavuk besletmişliği de vardır. Bahçesinde leylak, mavi çam olan bir çocuktum ben.

Ateş'in bahçesi yok. Apartmanı var. Sitemiz çok steril ve dışarıda hayvan beslememiz yasak. Kap içerisinde azıcık su ve yemek artığı bıraksak hemen bloklara yazılı uyarılar asılıyor. Haklılar da. Toplu halde birbirini rahatsız etmeden yaşamak disiplin meselesi. Akülü arabaların, bisikletlerin çimenler üzerinden gitmesi yasak. Özet olarak Ateş'in doğayla ilişkisi evdeki vazo bitkisinden ibaret.

Yuvaya vurulmamın önemli bir sebebi buydu. Bahçe kocaman, yok yok, çocuklar özgür düşüp kalkıyorlar, trafik yok, araba sesi yok, Rumeli Hisarı arkasındaki kocamaaaan yeşil alan manzaralı bahçesi var. Sevmediğim sulu zırtlak tolerans ortamı da yok.

İki yaşındaki oğlum hapşırken ağzını koluyla kapamasını öğrendi. Zamanında ve masada yemek yiyip kendi kendine çatal bıçak kullanmayı öğrendi. Tavşana katkat (havuç ) vermeyi, sabah serviste kamkam saymayı, yeşil ışıkta sevinç çığlığı atmayı da.

Öğlen eve okulda boyadığı kağıtları getiriyor, ballı püre yapıyor, itfaiye haftasında yangın söndürüyor. Pet şişelerden lamba yapıyorlar. Haftasonu ev ödevimiz var : Sonbahar geldiği için sararmış yaprakları topluyoruz. Ben bile hafif okullu olmanın verdiği şiddetli mutluluk içindeyim.

Anaokuluna başlama sendromu - chapter1

2011-10-04T13:55:00.001-07:00

Aslında hiiiiiiiç aklımızda yoktu Ateş'i yuvaya göndermek.

Benim bildiğim okul 7 yaşında başlar.
Haa ondan önce 1 sene yuva vardır ki geçtiğimiz yıllarda bunun 2 sene öncesinde beş yaşındayken başlayan versiyonlarını duyunca para tuzağı demiştim.

Sonra Özden'in anaokulunda 3-4 yaş grubuna öğretmenlik yapıyor olması bu konudaki farkındalığımı başka boyuta taşıdı. Çünkü dedi ki Özden, bize gelenler de şuradan buradan.........'dan geliyor. Yani bunun öncesi de var.
Aman dedim, bu konuda ben çok geri kalmışım, teknolojiyi tam gaz takip edip eve her türlü yeni gadget satın alan ben, Türk eğitim sisteminin uzaya fırlattığı mekikten habersizim.

Anaokulları 2 yaştan başlar.

Yarım gün, tam gün, ingilizce, fransızca, almanca eğitim dilini takip eden var.

Eve yakın var uzak var. Biraz sosyetik olanı var, bohem olanı var.

Hiiiiç aklımda yokken, birine telefon açtım. Rumeli Hisarında. Sonra kalktım gittim. Mevcut fikirlerimin tamamı değişti. Ateş tam 4 haftadır okullu oldu.

- Posted using BlogPress from my iPad

Kurumsala dönüş....

2011-09-26T14:10:00.000-07:00

Başlar....

Anne işe

Ateş yuvaya

Gider....

Bakıcı ülkesine

Yağar...

Sorunlar sıkıntılar.

Evde olmanın verdiği dayanılmaz gelecek endişesi ve işe yaramazlığın sıkıntısına dayanamayan anne işe başlar. İyi de eder. Dönmek lazımdır. Çeşme akarken doldurmalı, üretkenken üretmelidir.

Hem oğlunu da kaydettirecek yuvaların en muhteşemini bulmuşken...

Ben yokken ne yapar, sıkılır mı, saçma sapan oyunlara sarar mı, tv karşısında saatlerini geçirir mi, evde tıkılır kalır mı, oksijene ve parkta oyuna muhtaç kalır mı sorularını silebilecek bir yerde öğlen bire kadar bile olsa vakit geçireceğini bilmem rahatlatıcıyken....

Tek sıkıntı yuvaya alışmanın her yaş çocuk için 3-4 hafta alan bir süreci kapsaması. Servise alışacak, bizim olmadığımız yabancı bir ortamda vakit geçirmeye alışacak, bahçede oynama ve sınıfta oynama zamanlarının olduğuna ve bu kurala uyması gerektiğine alışacak.

Ama yaşı kaç olursa olsun, yuvaya ilk gittiğinde bunlar zor olacak. Ne kadar geç olursa, ileride o kadar hatırlanacak bir travma olacak, yani ne kadar erken o kadar iyi...

Hem yuva, hem bakıcımızın yokluğu hem de benim işe başlamam biraz fazla değişiklik Ateş için.

Sadece Ateş mi, bizim için de öyle.

Ama akşam dönüşüm muhteşem. Sitenin çıkışında metrodan çıkanları "nennne, nenne" diye bekleyen Ateş beni görünce bütün günün özlemini elimden tutup beni gezdirerek çıkartıyor. Ne yapıyorsa elimden tutup beni de yanında taşıyor. Üstelik babaanneden bi sürü kelime de öğrendi. Bakkal'a "baka" diyor, peçeteye "pete, çetete" gibi şeyler diyor. Park demeyi öğrendi, ki bizim sokaklarda sürtmeye bayılan oğlumuzun en çok işine yarayacak kelime. Sabahları işine gelirse bizi naydın diye selamlıyor.

Peki ya kurumsal hayat ? O ne alemde ? O başka bir yazı konusu. Ama güzel. tadı kokusu filan güzel.

Saplantılar

2011-08-29T08:13:00.001-07:00

Başta elektrik süpürgesiydi. İlk onunla başladı bu işler. Saplantı işleri yani.
Sabah kalkıyor (06:30) hemen makinanin hortumuna sariliyor hemen fişini alıp prize takmak istiyor.
Bu dertten kurtulmak için portmantodaki dolaba kaldirdik süpürgeyi.
Daha beter oldu.
Sonunda ailemizin pedagoğu Sinem'i aradık. Dedi ki koyun ortaya, elinin altında olsun saplantısı uzun sürmez, elinin altında olmasına alışınca duyarsızlaşacaktır süpürgeye.
Alsam oyuncak versiyonunu biliyorum ki yemeyecek ( cep telefonu uzaktan kumanda tecrübesi )
Koyduk koca Dyson'u holün ortasına. Doğru çıktı dediği Sinem'in. Bir iki gün heyecanlandı, sonra baktı kabak gibi ortada bırakıyoruz, ilgisini yitirdi.

Yitirdi de yenisini bulması uzun sürmedi.
Babanın traş makinesi.....
Günün her saati beni elimden tutup banyoya sürüklemeler "baba dızzzztt" diye tarif ederek traş makinasını istemeler. Bu alışkanlığımız da traş makinasını hakkıyla kullanan tek kişinin baba kişisi olması sebebiyle kolay unutuldu. Çünküüü onun yerine hem annenin hem babanın kullandığı kokulu basmalı parfüm şişelerinin olduğu keşfedildi.
Günün her saati parfüm sıkmaktan, küçük sakar ellerin kırdığı parfüm şişelerinden filan bahsetmeyeceğim kendi yüzüne gözüne sıktığı parfümlerin yakan acısı bile vazgeçiremedi oğlumu bu bağımlılıktan.
Tam bu esnada bir aylığına Bodrum'a gidince hepsi unutuldu elbet. Binlerce kilometre geride kalmıştı hepsi. Deniz kum güneş, ne güzel dikkati dağılır derkeeeen, birden yepyeni saplantımız hem de kapalıgişe girdi vizyona. Hortum !!!!!!
Günün her saati sürekli bahçe suluyoruz. Doyamayıp kendimizi sonra da soframızı falan da suluyoruz. Kendimizinki yetmez, akşamüstü gezerken bahçesini sulayan tüm amca ve teyzelere musallat oluyoruz. Eh bu saplantının da son kullanma tarihi hortumsuz apartman dairemize döndüğümüz 31 temmuz akşamı olarak kayda geçti.
Sanmayın ki boşluğu dolduramadık. Hemen yeni bir saplantı objesi bulduk : Kamyon !
Ateş'in uzun zamandır "kamkam" olarak adlandırdığı bu büyük araçlar arada çöp kamyonu olarak tezahur eder bi süre seyreder geçerdik. Ancak sonra öyle bir tutku haline geldi ki ben, sehven, youtube'den Ateş'e ekskavatörlü, damperli kamyonlu videolar seyrettirmeye başladım.
Sonra al başına belayı, sabah kalkıyor youtube, öğlen dolaşıyor youtube, akşam yatiyor youtube...
Hani bişey değil ha bire internette bi yerleri kapatıp duruyorlar youtube e de bi el attılar, gerisi gelirse fena olacağız.

Bi sonraki saplantıyı ben seçmek istiyorum. Mesela sebze yemekle ilgili bi saplantısı olsun. Ya da anneye sarılıp öpmek saplantısı.......

Bazı kolaylıklar......

2011-08-29T07:43:00.000-07:00

Bu arada bahsetmeden olmaz.

Eskiden Bodrum'a otobüs ile gidilirdi.

Yenikapı-Bandırma feribotu da yok....

Mecburen Topçular-Eskihisar arası eski arabalı vapurlar ile seyahat edilir, otobüsler 13-14 saat sürer insanı 1200 devirli çamaşır makinasından çıkmışa çevirirdi.

Imsık diye bi havaalanı vardı ama uçakla gitmek bir mitti.

Sonra Ankara'da Topair diye bi şey çıktı. Sonra da yıllar içerisinde diğerleri...

Bodrum'a dolmuş usulü kalkan uçaklara yeterince önceden alınan biletler de fiyat olarak otobüs ile karşılaştırılabilir kıvama gelince artık uzun karayolu yolculukları bizim için tarihe karıştı.

Karıştı da uzun süreli bebekli tatillerde araba ihtiyacı nasıl giderilebilir sorusu da ortada kaldı.

Hele ki Akyarlar, Turgutreis, Bodrum hattında dolmuşların vızır vızır geçmediğini ve dolmamışsa asla hareket etmediği düşünülürse.

İşte geçen sene Omsan nakliyat bu soruna çözüm buldu. Arabanızı gidiş geliş yol masrafınızla kafa kafaya gelecek bedel ile arabanızı İstanbul'dan alıyor, Bodrum'a getiriyor.

İçini isterseniz tepeleme doldurun, bagajına yazlığa gidecek eski eşyaları tıkıştırın...

Arabanız kilometre yapmadığı için eskimiyor, yolda sıçrayan taşlar kaportanızı eskitmiyor, siz de kullanmadığınız için yorulmuyorsunuz.

Arabasız da kalmıyorsunuz. Aferin Omsan'a.

2 yaş halleri

2011-08-29T03:37:00.000-07:00

Yapamıyorum.
Ağlıyorum.
Legodan arabama şoförü oturtturamıyorum
Ağlıyorum.
Buzdolabındaki magnetleri istediğim gibi yanyana getiremiyorum
Ağlıyorum.

Cd playerın düğmesine ben basmak istiyorum, annem basarsa ;

Ağlıyorum.
İstemiyorum
Ağlıyorum.
İstiyorum.
Yine ağlıyorum.
Herşeye tutturasım geliyor.
Ağlıyorum.

Yapamıyorum.
Ağlıyorum.
Legodan arabama şoförü oturtturamıyorum
Ağlıyorum.
Buzdolabındaki magnetleri istediğim gibi yanyana getiremiyorum
Ağlıyorum.

Cd playerın düğmesine ben basmak istiyorum, annem basarsa ;

Ağlıyorum.
İstemiyorum
Ağlıyorum.
İstiyorum.
Yine ağlıyorum.
Herşeye tutturasım geliyor.
Ağlıyorum.

Mutfak Sanatları Atelyesi

2011-08-29T03:24:00.000-07:00

Büyük aşçı değilim.

Ama kim sevmez ki yemeyi ?

Yediği güzel şeylerin, muhteşem görüntülerin aslında kendi tarafından yapılabilirliğini deneyimlemek ?

Başka yemek kursuna gitmişliğim yok. Mutfak Sanatları tam bana göre....

Hem idiot proof, hem clumsy friends, hem amatör hem de profesyonel ruhlu herkese uygun

Yapıp getirdiğim pastalar evdekilerin de ruhunu okşuyor hem.

Bodrum bitti.

2011-08-16T04:18:00.000-07:00

Güzel günler geride kaldı.

Biteceğini biliyordum da bu kadar hızlı biteceğini düşünmemiştim hiç.

Hergün incir ağacının altında edilen kahvaltı, zeytin ağacının altında beslenen kedi, nar ağağının altında akşam yemeği, hortumla sulanan bahçe, komşu bahçelere izinsiz dalmalar, sahipsiz köpeği besleme, yengeç tutma, kumda kuyu kazma, küçük boyuyla küçük mesafelerden bommmmmmmba diye atlama..... Hepsi bitti.

İstanbul başladı.

Ev hapsi.

Beton seyri.

Gelir gelmez terrible two olayının serin sularına attık kendimizi. Anında olmayan isteklerinin ardından çılgın ağlama krizleri. İfade edemediği her duyguyu ağlayarak ve hatta tepinerek ifade etmesi.

Son olarak istemediği durumlarda elime vurması eklendi. Dün park yerinde bir çocuğu ısırmış ?

Onun bu halleri için değil ama bu durumdan sıyrılmadan kurtulmak için kendimce bir yöntem buldum.

Bazen yokmuş gibi davranıyorum. Bazen de ablaya devrederek ortalıktan kayboluyorum. Tuvalette gazete okuyorum, mutfakta yemek yapıyorum.

Geçecek mi ? Geçecek.....

Bodrum Bodrum

2011-07-07T05:17:00.001-07:00

Saçını hiç taramadan geçen günler
Sahilde kaşarlı pide
Akşamüstü sahilde içilen çay
Ateş'in sıyrılan mayosundan gözüken poposu
Balkonda yayılarak ya da uyuyarak geçen öğlen saatleri
Tatil kitapları
Karaincir Bal Mahmut
Çakma ürünlerle dolu avam bir Bodrum çarşısı
Kale
Sandalet
Mavi bar
Begonviller
Orfoz restaurant
Yelkenli tekneler
Bir avuç beyaz ev
Mandalina
Akyarlarda kumsalda balıkçı
Gümüşlük....

Location:Bodrum

Bebek kuaförü

2011-07-01T08:49:00.001-07:00

Trüf mantarı kadar ender bulunan birşey çocuk kuaförü. Maslak'taki ve Çamlıcadaki e-bebek'te birer tane var. Kızıltoprak'takini orada oturduğum yıllardan beri görürüm. Bir de internetten yaptığım araştırma sonunda Bakırköy civarında bir tane olduğunu görüyorum.

Peki başka ?

Valla yok.

Avrupa yakasında oturuyorum ve Maslak'taki kuaför izne çıkınca Ateş'in saçları iyice gözüne girdi. Hadi yamuk yumuk da olsun biz keselim diyoruz ama (ki geçen sefer ortaçağ keşişlerine benzemişti oğulcuğum) ya çocuğun başka yerini de kesiverirsek ? Keserken saçılan saçlar dolayısıyla batacak evimizde cabası.....

Neyse sonunda tarih tekerrür etti, göze giren kahküllerden sıkıldık, oturttuk Ateş, kestik saçlarını. Sonra da kuaför izinden gelince düzelttirmeye götürdük.

Sonradan Palladium alışveriş merkezinde de bir çocuk kuaförü olduğunu keşfettik.

Tatil geldi. Zor geldi.

2011-07-01T08:19:00.001-07:00

3 ay öncesinden Bodrum'da ev tutma telaşı başladı.

Uçak biletlerini alırken 2 ayak 1 pabuca girdi. Alınacak eşyaların uzun listesi yapıldı.

Ateş'in simiti, havuzu, güneş kremi, güneş geçirmez plaj kıyafetleri, ipodumuz, mayo bezler, portatif yatak, evde ilk anda lazım olacak herşey bizimle.

Omsan'ın "arabam tatilde" uygulamasıyla arabamız çingene kervanı gibi yüklenmiş olarak bir tırın tepesinde Bodrum'a gidiyor bu saatlerde. Biz de yarın akşam uçuyoruz, inişimizde arabamız Bodrum havalimanında bizi karşılıyor olacak.

Pazar sabah oğlumla Karaincir kumsalında suya ayaklarımızı sokacağız, kamkam'ımızın arkasına kürekle kum dolduracağız.

Keşif gezisi : Havacılık müzesi

2011-06-29T13:08:00.000-07:00

Florya'da sivil havacılık müzesi olduğunu biliyor muydunuz ? Peki bahçeköy taraflarındaki Atatürk Arboretum'unu ? Bayrampaşa Forum'daki Turkuazoo'ya gittiniz mi? Ya Darıca hayvanat bahçesine ? Emirgan'daki lalelerinin arasına daldınız mı ? Çocuk sahibi olanın İstanbul'u başka. Bekar insanın başka. Turistinki başka. Çalışan kişilerin başka.

Uçak ilgisi yüzünden Kaşıbeyaz'a gidip Ateş havaya aval aval bakarken lahmacun yemiştik.

Havacılık müzesi uçak olayını, aaa bak uçak geçiyor dalgasına çocuğa yemek yedirmekten bir adım öteye geçmek isteyenler için çok hesaplı ve ilginç.

Ateş ve su

2011-06-29T12:48:00.000-07:00

Yaz geldi eğlence metotlarımız değişti. Su eğlencesi akşam banyosundan çıkıp günün içerisine yerleşti. Gördüğümüz her su birikintisi içinde tap dance yapılacak pist, her su fıskiyesi oyuncak.

En meşhur suç mahalli ise Bebek parkı.

Nenneeee

2011-05-25T23:06:00.000-07:00

24 Mayıs 2011 Salı.

Ahanda bugünün tarihini bi yere yazıyorum ( diye sevineceğim fakat blogspot ta kapanıyor filan nasıl güvenirim ?)

Ateş her sabah yatağımızda yaptığımız keyif seansında zorla Tarzan-Jane tekrarıyla bellettiğimiz ebeveyn tanıma dersinin sonunda beni işaret ederek "nenne" dedi.

Eh artık sırtım yere gelmez. Nenne filan ama beni işaret etti.

Ekmek !!! Ekmek !!! Ekmek !!!!

2011-05-10T01:48:00.001-07:00

Ne aldığım özel vitaminli ekmekler, ne tereyağlı ballı faydalar, ne de gözlemeler.....

Bir tek dayanılmaz, hiç bir zaman reddedilmez, tutku objesi yemek var o da bakkal ekmeği.

Annnnneeeee, uğraşma boşuna, çekme kürekleri akıntıya karşı.

Ben ekmek seviyorum, ekmeeeekkk.

Yeni mekanlar

2011-04-15T07:57:00.000-07:00

Ateş doğduğundan beri haftasonu dışarıda yemek ritüelimizi başka bir kriter belirliyor.

Ateş orada ne yer ?

Bebek sandalyesi var mıdır ?

Sıkışık bi yer midir ?

Ateş'i ilgilendirecek bir aktivite var mıdır ?

Liste daha uzar ama, beklentilerimize en uygun yerin eve çok uzak bir noktada olması çok acıklı.

Lokanta Kaşıbeyaz. Yeri Florya. Çok kocaman bi yer. Yan masalara rahatsızlık vermiyorsunuz, mama sandalyesi var, açık havada kocaman bir parkı var, bahçesinde portakal ağacı var, içeride oyun parkı var, çıtır çıtır acısız lahmacunu var, ve en önemlisi 5 dakikada bir inen kalkan kocamaaan uçakları var. Ateş'in tabiriyle vooooooofvvv yani.

Şu aralar uçak hastasıyız hava bulutsuz ise pencereden günde iki üç tane uçak görüyoruz çok mutluyuz.

Mart Nisan

2011-04-15T07:44:00.000-07:00

Yazamadığım dönemde hem çok şeyler hem hiçbişey geçti gitti.

Ankara seyahati yaptık. Ateş hafif hastaydı, daha kötü oldu, yolda kök söktürdü.

Benim de boğazım şişti, rezil oldum oralarda. 1 gün erken döndük.

1 Martta Ateş "baba" diyip Emre'ye apolet taktı.

Havalar iyi oldukça Bebek parkına indik Ateş kum havuzunda debelendi.

Ben de "geceleri buraya kediler ne işiyodur" diyerek fantazi yaptım.

Osman Müftüoğlu'na gittim, subklinik hipotiroidim ve hipoglisemik halim olduğunu keşfettim.

Tekrar rejime başladım. 2 kilo verdim.

Nisan ayında gününü hatırlamadığım bi zamanda kelime dağarcığımıza "dede" eklendi.

2 yıl aradan sonra Nisan ayının benim için en anlamlı aktivitesi olan İKSV Film Festivali için hergün Beyoğlu'na taşınır oldum. Ancak körelmişim, hem günde en fazla iki film seyredebiliyorum, o da pilimi bitiriyor, hem de film seçimlerim eskisi kadar isabetli değil.

Şimdilerde yazın ne yapsak kendimizi nereye atsak diye araştırıyorum.

Evde eğlenme yöntemleri

2011-02-22T10:29:00.001-08:00

Bazen bebeğimize aldığımız kutu kutu oyuncakların, itmeli çekmeli araçların anlamsız kaçtığı durumlar oluyor. Dur karar değiştirdim, bazen değil, sık sık.

İstenmeyen oyuncakları benimsemesini istemiyorsanız ( ev telefonu, vileda ), olası ev aletlerini ve eğlencelerini siz belirlemelisiniz.

Bunlar arasında en iyi vakit geçirtenleri, beyimizin saltanat tahtına otururken sizin onu gezdirmeniz. ( büyükçe bir paspas, çamaşır sepeti de iş görür )
Bizim en sevdiğimiz ise pazar çantası şu aralar. Temizledik tekerleri geziyoruz tozuyoruz koridor salon demeden.

Ha, unutmadan ; bir de hani kırılabilir eşyaları paketlemek için kullanılan baloncuklu naylonlar var ya, alın Bauhaus'tan serin önüne. Başlasın tap dance.

YouTube Video

Bir de mutfak aletleri bölümü var ki arşiv doldurur valla kafayı taktığımız alet edevat. En güzeli çekmece içine atmak bir süreliğine.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Zekids

2011-02-16T02:45:00.000-08:00

Çocuk oyuncaklarında çeşitlilik sıkıntımız var.

Hani İkea çıktıktan sonra ortaya bütün evler birbirine benzedi ya.

Playskool, Fischer Price falan sayesinde bütün evlerdeki çocuk oyuncakları da carbon copy.

Var evet bazı değişik markalar ; nest, imaginarium filan getiriyor. Ama biraz pahalı.

Zekids de bu pahalı alternatiflerden biri. Dİğer şubesi İzmir'de. Fransız malı oyuncaklar satıyor. Daha çok kutu oyuncakları ve ahşap seçenekleri gözüme çarptı.

Bi de magnetli puzzle vardı ki, becerikli olanlar bunu evde de yapabilir.

Sadece 2 parçadan oluşan manyetik hayvanlar buzdolabına yapışarak, tamamlama işini dolabın üzerinde yapıyor.

Sizinkini bilmem ama bizim cüce buzdolabı üzerindekilere fena halde sardığı ve birkaç kıymetli hatırayı da 5 parçaya böldüğü için ben bunu çok tuttum.

www.zekids.com

Haa, bu arada Anadolu yakası alternatiflerine bir ek. Ümraniye Real marketin içerisinde "gel oyna" diye bir ahşap oyuncakçı var. Çok güzel şeyler var. Hepsine ek olarak çocukların oynaması için bir masa ayırmışlar, üzerlerinde de serbestçe mıncıklanacak oyuncaklar.

Oraya kadar gidiyorsanız İkea'yı es geçmek olmaz. Çocuğunuz ilgili reyonda azabilir, herşeyi mıncıklayabilir. Siz de 5,95 liraya 10 tane köfte yersiniz.

Kışın soğuk havalarda ne yapmalı - PART 2

2011-02-10T08:01:00.001-08:00

İstinye Park'taki Fun Time'dan haberdar mısınız?
Değilseniz hemen olun.
Bir jeton 2,5 lira. Ama sorun jeton değil zaten oyuncakların üzerine jeton olmaksızın binebilirsiniz. Zaten 16 aylık bir bebeğin ilgisini çalışan bir araba değil ; direksiyon, far, tekerlek çektiğinden saatlerce kendi kendine sağını solunu kurcalayarak vakit geçirebiliyor.

Gidip denenmeye değer sürüyle oyuncak var : gemi, hummer, küçük atlıkarınca, uçak....

- Posted using BlogPress from my iPhone

Internette bebek alışverişi

2011-02-06T06:25:00.000-08:00

Benim için internetten alışveriş bir ihtiyaçtan değil sıkıntıdan başladı.

Uzuuuuuun toplantılar, sonuca asla ulaşmayacak tartışmalar, uzaya fırlatılan füzelerle uzayan dakikalar......

Bu toplantılara sehven katılmak durumunda kalıp sonra da görev gereği çıkıp gidememek durumunda kaldığında acaba vaktimi nasıl değerlendirebilirim diye düşündüğümde keşfediverdim kangurum.com'u.

Zaten farkındaydım varlığının. Ama ne gerek var diye düşünüyordum.

Ama koca koca tuvalet kağıdı ruloları, 12 li kağıt havlu paketleri yüzünden dolan bagajım, ağır deterjan, içeçek, temizlik malzemesinden uzayan kollarım kolay alışverişin kapısından içeri atlayıverdi.

Eee Alice tavşan yuvasından içeri atlayınca devamı da geldi. Önce Biletix ile başlayan maceram, Kangurum ile devam etti. Özellikle Ateş çok ufak bir bebekken, dışarı çok rahat çıkamıyorken tıkır tıkır seçtiğim malzemeler kapımın önüne gelince, hele ki mandalinalar, portakallar özenle seçilip torbalara doldurulunca müptela oldun.

Sonra sahibinden.com dan Ateş in çok rahatsız olan seyahat yatağının içine ince yatak aldım. Sonra evdeki yatağına uygun Alez. Sonra banyo küveti içine vakumla yapışan oturaklardan aldım annebebek.com'dan. Sonrası çorap söküğü...

Bütün markaların neredeyse internet dükkanları var : Tchibo, e-bebek. Bi de unnado, paramini filan açıldı.

Tabi bütçeniz biraz daha genişse Myusabox, Dhl gibi firmalardan Amerika'da adres kiralayarak herbir web sitesinden alışveriş edebilirsiniz. Citibank'ın kredikartı Globeshopper ile uluslararası kredi kartı kabul etmeyen sitelerden de alışveriş edebilirsiniz.

Saçılacak paraya yol çok.

Kapalıçarşı kapalı kutu

2011-01-29T15:34:00.001-08:00

İstanbul kazan biz kepçe anekdotları bitmez. En sevdiğim kepçe hikayelerimse tarihi yarımadada geçer. Hırpalanmaktan perişan olduğu halde halen çok güzel olabilen iki memlekettir : İstanbul ve Bodrum.
Yine aylak günlerden birtanesinde Kapalıçarşı da dolaştık. Şimdiye kadar bunu farkedemedigime inanamadım : Kapalıçarşı dünyanin en eski alışveriş merkezi işte. Bildiğin Mall. Eminönü Park.
Yine Nuruosmaniye kapısından girdim, ancak cami onarımdaymış müdavim kediler de ortalıkta gözükmüyordu. Kuyumcuların önünden resmi geçit yapıp sağa, paşminacılardan ileri, iç bedestenden karşıya..... Fes cafede Türk kahvesi, cok pahalı olduğundan sadece bakılan Abdulla.....En büyük alışveriş merkezinden daha büyük ve karışık.
Dönüşte Mahmutpaşa yokuşundan aşağı sağlı sollu dükkanlara bakarak inioruz : Küçük kız çocuk için gelinlik, kırmızı dantel çamaşırlar, 9 liraya gömlekler, en son anneanemin evinde gördüğüm emaye siniler.......
Sonra düğmeci.
Sabah sadece insanları seyretmek için bir tezgah köşesinde oturabilirim.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Kışın soğuk havalarda ne yapmalı - PART 1

2011-01-26T23:55:00.001-08:00

Kışın kabul edilebilir soğuklar hüküm sürerken,

Ateş'i halen astronot gibi giydirip sokağa site içerisinde gezidirebiliyorken

her şey yolunda.

Ya 2-3 gün sürekli sağanak yağmurun yağdığı günlerde artık çocuğun evde bunaldığı sıkıntıdan evdeki bilimum alet edevata sardığı, yorulmadığı, dolayısıyla uyumadığı günler zor.

Peki ne yapılacak ?

Bilen varsa söylesin.

Bendekiler sınırlı : Mygym, Kanyon.

MyGym İstanbul'un muhtelif yerlerinde birçok şubesi olan çocuk gym salonları. İçeride binlerce çeşit atraksiyon var. Her gittiğimizde farklı birşeyler görüyoruz. Ayrıca bunun Gymboree versiyonu da mevcut. Ancak 1 saat kalıyorsun, 90 lira.

Dolayısıyla sürekli bir çözüm değil.

1 ay önce daha ucuz bir versiyonun açıldığını farkettik. Kanyon'da.

Giriş katının altında, büyük bir alana bir kovboy tarlası yapmışlar. Eğlenceli atlar, kaydıraklar, üst geçitler vs. var.

1 saat 20 lira. Sadece Mygym de size eşlik etmekte olan pedagojik abla ve abiler yok.

Eee yerine siz varsınız.

Yeniyıl oldu ne oldu?

2011-01-06T06:44:00.000-08:00

Ateş 15 aylık oldu.

Tekrar cebren ve hile ile çorba yemeye başladı.

12 tane dişi oldu.

Evimize dünya tatlısı bakıcı ablamız geldi.

Ateş ona çabuk alıştı.

Ben de kendime vakit ayırabildim. Belimdeki ve kalçamdaki ağrılar gitti.

Yüzmeye başladım.

Akşamları yatakta kitap okuyorum.

Uzun zamandır ( 1,5 sene ) evimize akşam yemeğine kalabalık bir arkadaş grubunu çağırdık.

Hafta içi eşimle sinemaya gittik.

Kahvaltıya da gittik.

Passifloranın kıyısından döndüm vallahi.

Yeni lezzetler yenmeyen lezzetler

2010-12-27T09:19:00.000-08:00

Ateş büyüdükçe yemek konusunda da çeşitli aşamalar kaydediyor. Hepsi ileriye doğru değil tabi. Bazen geriye doğru da gidiyoruz.

Mesela sebze yemek konusunda. Eskiden ne rahattı, buharda haşla ne isitorsan, sonra bulamaç haline getir, istemezse de bi punduna getiriver tık ağzına.

Şimdi kendi elleriyle yiyebildikleri dışında hiçbirşey yemediğinden sebze çorbaları çoktaaan geçmişte kaldı.
Artık makarna, mantı, iglo fish fingers üçgeninde dolaşıp duruyoruz. Var mı baba bir sebze önerisi?
Arada eline verdiğimiz sebzeleri de spor olsun diye mıncıkladığı da oluyor. Ama zaten herşey mıncıklanıyor, önemli olan biraz da mideye gitmesi

YouTube Video

Ve Ateş yürür.

2010-12-01T06:50:00.000-08:00

Kurban bayramının hediyelerinden biridir Ateş'in yürümesi. İlk başta temkinli şekilde ayağa kalkan oğluşumuz Kasım ın 18 inde ilk defa hiç bir yere tutunmadan 5 adım kadar atıp yere oturarak yeni bir çağ başlangıcına imza atmıştır.

Artık tutabilene aşkolsun.

Her insan yeni öğrendiği şeyi sıklıkla tekrar etmek ister.
Yeni duyduğunuz güzel bir müzik, kayak, yediğiniz güzel bir yemek insanı tekrar tekrar aynı şeyi yapma arzusunu kamçılar
Küçük insanlarda da durum böyle netekim..
Sürekli yürüme, kıpırdama, ve artık boyunun daha yüksek yerlere yetebilmesi sebebiyle daha yüksek rafları karıştırma.......
Böyle olunca onu aynı yerde oyalamak çok zorlaştı tabi.
Oyun parkında en fazla 30 dakika, sonra hooop bizim odamızda 20 dakika çekmecelere bakma. Sonra hoooop koridor, hoop antredeki terlikleri elden geçirme ve pazar arabasının tekerlekleriyle oynama. Hooop mutfağa, açık dolaplarda masa örtülerini yere dökme, alt çekmecelerdeki tava ve tencereler ile alt kat komşumuzun hoşgörüsünü ölçme...

Sonra hooop salon hoop tv nin düğmesi hoop cd ler hoop en yukarıdakiler.

Sadece yere dökmekle kalsa bence iyi geçen gün mutfakta oynamasi için eline verdiğim tahta kaşığı çöpe atıvermiş. Sonra da buzdolabı üzerindeki mıknatıslı süslerden birini bakkala gidecek süt şişelerinin arasına atıvermiş.

Kayınvalidem anlatır, bu çocuğun babası da zamanında evinin anahtarını çaydanlığın içine atmışmış. Neyse ki, çay hergün demlenir daha seyrek kullanılan birşeyi seçebilirdi.

Bi fransız klasiği : La Durée

2010-12-01T06:46:00.001-08:00

Çalışmakta olduğum zamanlar yılda en az iki defa Paris'e giderdim iş için. Hava geç aydınlandığı için sabah dokuzda hala karanlık olan pis yağmurlu hava, soğuk buz sokaklarına rağmen çok güzeldir bu mevsim Paris. Ne gariptir Avrupa'nın kayda değer başkentlerinde asla deniz yoktur : Paris, Roma, Londra.....Hiç de aramaz gözlerin denizi. O yüzden yeterince gezdikten sonra şöyle bir karar vermişliğim vardır : Deniz çirkin şehirlerin kurtarıcısıdır. Yoksa İstanbul da deniz manzarasına bakan kişinin mümkün müdür Ortaköy deki üstüste apartmanları görmemesi, sıkış tepiş Çengelköy tepelerini görmemesi?
Neyse konuyu dağıtmayalım böyle havalar aslında daha bi değerlidir Paris'te. O zaman Angélina'da içilen kıvamlı sıcak çikolatanın, metro durağının çıkışında karşına çıkan çizgi roman dükkanının, Musée d'Orsay'in, ve Champs-Elysées'yi dikizleyerek La Durée'de yenen tatlının kıymeti daha bir bilinir.
Artık sonuncusunun kıymetini bilmeyebilirsiniz. Çünkü Bebek ve İstinye Park ta açılan bu pastane yarın da evinizin hemen yanında açılarak yerel tatlardan birini daha İstanbullu yapacak.
Diyorum ki Fransızlar restaurant ve cafelerini, kozmetiklerini, tekstil ürünlerini franchise ettikleri gibi müzelerini de ederler mi acaba?
Haydarpasa iyice yanmadan bi d'Orsay şubesi olur mu?
AKM şöyle bi elden geçip mini Paris Opera olur mu?

- Posted using BlogPress from my iPhone

Ben küçükken

2010-11-22T11:47:00.001-08:00

Ben küçükken Yalova'da otururduk. Şu anki haliyle alakası yoktur, bilenler bilir, tek katlı hadi bilemedin iki katlı bahçeli evler cennetiydi o zaman. Okula yürüyerek 5 dakikada gider annen ise evine kendi öğretmenlik yaptığı okuldan üç dakikada gelirdi. Toplu taşımayla hiç alakamız yoktu, komşu çocuklarıyla bahçe duvarı arası voleybol oynar bir bahar günü mutlaka garajımızda yavrulamış kedilerle oynar, bahçedeki kirpiye el sürmeye çalışırdık.

Bahçemizdeki yeşil çam hep yeşil, ortancalarımız hep pembe, şöminemiz hep küllü idi.

Çocukları sonsuz mutlu eden bu koşullar ne yazık ki anneleri aynı derecede mutlu etmez, onları bakıcı denilen ortak paydada yine mutsuz ederdi.

Annem çalıştığı, anneannemler Kütahya'da oturduğu, babaannemin yıllar önce öldüğü için bana da bakıcılar bakmıştı. O zamanlar bakıcılık mesleği bir marka değildi. ( hahahahaa)

Bakıcılar bile bakıcı olduklarının farkında değildiler.

Annem ki, zırt dediğinde evde bakıcının başında mazallah zebellah gibi bitebildiği halde bir bilseniz başımıza neler geldi.

Hatırlayabildiğim ilk bakıcı Emriye idi. Ne hafıza ama. İyidir ama hafızam.

14 yaşındaydı. Ortaokuldaydı, sonra hemşirelik yüksekokuluna gitmişti. Söylemiştim iyidir hafızam.

Annemde de ne akıl, ortaokuldaki bir kıza çocuk baktırmak. Ne çaresizdi ki kimbilir ?

İlk icraatı bana sen kızsın niye pantalon giyiyorsun başlıklı kriz oldu. Sanırsam 5-6 sene filan pantalon giymedim. Gerçekten de saçlarım da kısa kesilmiş bir dönem, pantalon da giyiyorum, sokakta kız mı erkek mi diye soranlar oldukça Emriye'ye daha çok oy veriyordum o zaman.

Oynadığımız oyunlar da pek kabul edilir gibi değildi. Telefonla sağı solu işletme, komşunun gözü gibi baktığı gül bahçesinden gül çalarken yakalanma filan gibiydi.

Eee zaten 14 yaşındaki birinden nasıl bir sorumluluk duygusu beklersin ki....

Emriye pek içe dönük bir kızdı aslında. Evde sürekli olarak kitap okur ya da pek iç açıcı olmayan bir desende bir tığ elbise örerdi. Bir gün artık nasıl sıkıldıysam, o kitap okurken mutfaktaki tezgahtan hani o yıllarda yeşil turuncu filan renklerde olan balık yağı haplarından yarım şişe yutmuştum.

Ondan sonra Emriye'yi pek hatırlamam. Ve ne zaman devlet hastanelerinde o radyatör suratlı sevimsiz hemşireleri görsem geçmiş kötü sicillerinin hayalini kurarım.

Hatırlayabildiğim bir sonraki bakıcım Cezayir'di. Ne garip isim.

Cezayir Lise 2. sınıftaydı. Ben de ilkokul 1.

Öğlen ben okuldan dönünce, annem hala okulda olduğu için Cezayir bana evin kapısı açar, yemeğimi yedirir sonra da artık günün programını biz nasıl belirlersek öyle yapardık.

O zamanlar çok eğlenceliydi. Cezayir bana hikayeler anlatır, 19 Mayıs gösterisi provalarını benimle yapardı. Yıl 1977, Cezayir de sıkı solcuydu.

Cezayir'in okul gazetesinde bariz bizim evi tarif ederek eleştirdiği burjuva hayatı yazıları ( bu arada burjuva da lisede resim öğretmeninin evi ) ile ısınan suyu bir gün annemin benim ilkokul defterimde bir koca sayfa "ben faşist olmayacağım" satırlarını bulmasıyla iyice kaynadı.

O yıllar, şimdi hala var mı bilmiyorum, yazma işi "Ali topu tut" filan gibi cümlelerin bir sayfa alt alta yazılarak tekrarı ile öğretilmeye çalışılırdı. Cezayir de "Ali topu tut, Kaya ödevini yap" gibi cümleleri faydalı bulmamış olacak ki beni hayatta daha faydalı olduğuna inandığı bir slogan ile çekinmeden zehirlemişti.

Kader ağları işte, Cezayir'den sonra Odtü beni daha çok zehirlemiştir politik anlamda ama ben ilkine daha çok gülüyorum şimdi.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Parenting Class

2010-11-10T23:07:00.000-08:00

Çocuk yetiştirirken ( tamam mükemmel olmanın ütopik olduğunu anladık ) mümkün olduğu kadar tutarlı ve az hata yaparak ilerlemek istediğimizden kendimizi kitaplara ve eğitimlere vermiş durumdayız. Okudugum kitaplarin ucu bucağı yok bi de internetten online kitaplar alıp okuyorum. Bunlar yetmez ben okuldayken de inektim derseniz bir adım daha atarak pedagog yardımı ile cocuğunuzun yeni yeni gelismekte olan karıştırma keşfetme kurcalama isteklerine karşı nasıl davranmanız gerektiğini öğrenebilir, nerede nasıl sınır koyacağınızı, oyunlarına nasıl eşlik etmeniz gerektiği öğrenebilir, delirdiğinizde bunun normal oldugunu anlayıp rahatlayabilirsiniz.
Örneğin Ates'in ilk ısırma alışkanlığı geliştiğinde bu konuyu babycenter.com dan araştırıp nasıl bu alışkanlığa son vermek gerektiğini öğrendiğimde biraz çekinmiştim.
Kaynak ve pedagog der ki, bebeğinizin sınır koymak istediginiz davranışına karşı, yüz ifadenizin, ses tonunuzun, kelimelerinizin ona günlük hayatta kullandiginiz sekilden farkli oldugunu hissettirmeniz gerek. O konusmanizin icerigini anlamayacagindan, tutumunuz, ses tonunuz "hayır" kelimesini söyleyişiniz, ona yasak olanı yaptığını ve durması gerektiğini anlatmalı. Yani ; "hayır, ısırma" yeterli. Daha uzununu anlamayacaktır. Bunu sevecen bir ses tonuyla soylediğinizde ise onayladığınızı düşünür. Yani "ama tatlım bunu yaptığında çok acıyor uf oluyor" gibi uzun anlatımlarınız onun tarafından evet evet yapmaya devam et şeklinde algılanır.

Üstelik sınır koymak çocuğunuzun güven duygusunu destekleyecek, sevildiğini, önemsendiğini daha çok hissettirecek, ileride kendi sınırlarını kendi kendine koyabilir hale gelmesine yardımcı olacaktır.

Çok didaktik bir konu çoook.

Ateş 1 yaşında

2010-10-25T12:31:00.000-07:00

Dile kolay.

Koca bi 1.

Elbette 2,3,4 ler olacak ama hiç biri anne baba için 1 kadar özel olamaz.

Küçülen tulumlar, çıkan dişler, bırakılan meme, gaz sancısı .....

Diğer aile fertleri için de çok özel elbet. Ankara'dan takip edilen kilometre taşları, web cam ile pazar sohbetleri, ya da Anadolu yakasında her pazar anneanne kahvaltısı buluşmaları......

Ve sonunda işte Ateş 1 yaşında.

Bu gaz ve heyecanla ağzımıza en layık pastayı Foodie'den ısmarlayıp evin süslemesini de partipaketi.com dan aldığım malzemelerle yaptıktan sonra anneanne ve babaanneyi de sofrayı donatmaları için organize ettim.

Öğrenciliğimden beri en sevdiğim şey kalabalık grupları evimde ağırlamaktır. Çok iyi ağırladığımdan falan değil. Yoksa antrede ayakkabı yığını, portmantoya sığmayan ve yatak odasına yığılan paltolar. Herkes gittikten sonra kalan enkaz....

Fikren bile yorucu olur.

Ama ben bu mantığı hep sevmişimdir. Evde bir sürü insan kümesi, her odada başka bir sohbet grubu....

Baby shower dan itibaren böyle günlerde süper kuvvet Paşa'yı da yardıma çağırıyorum. O çayları hazırlayıp ortalığı toparlayıp her şeyi hallediyor bana da eğlenmek kalıyor.

Ateşime de şaşırmak.

Önce arabanın şekerden tekerleklerini yemeye çalıştı. Sonra pastanın geri kalanını mıncıklamak istedi ama tabi hoooop diye engel olduk.

Hediyeler açılırken ilk ışıldaklı hediyeye takıldı Ateş. Ankara'dan Melis getirmiş. Diğer hediyeleri gözü görmedi. ama ambalajın ne olduğunu anladı. İçinde süpriz var.

Bay bay yapabiliyorum

2010-10-18T06:43:00.000-07:00

Tarihi bir gün.

Uzun süredir iki eliyle ampul çevirip duruyordu. Biz de bay bay teşvik edeceğiz diye çocuğu herkese herşeye baybaylatmaktan helak olmuştuk ama sonuç alamıyorduk.

Bu sabah kapının önünde babayla 5 dakika uğraştıktan sonra babaya sol eliyle bay bay yaptı.

Tarih 18 Ekim.

Erkek çocuklar için külotlu çorap

2010-10-15T02:39:00.000-07:00

Ben mi bulmayı beceremedim bunca zaman bilmem.

Geçen seneden beri her girdiğim bebek mağazasında içinde pembe renk olmayan külotlu çorap baktım oğluma.

Bulamadım.

Sonunda tesadüfen Tchibo'ya girdiğim bi gün ( lafa bak, tesadüfen filan değil, Tchibo gördüm mü girerim içeri dayanamam) Baktım ki çeşitli bedenlerde mavi külotlu çoraplar mevcut.

Aldım Ateş'ime.

Bebek yemekleri

2010-10-14T04:33:00.000-07:00

1 yaşımızı doldurduk.

Tüm yasaklar kalktı elbet, ama tabi çocuğa fıstık ezmeli-reçelli kahvaltı, hot dog öğlen yemeği, işkembe çorbalı akşam yemeği yedirmeyeceğimize göre uygun yemekler pişecek demektir.

Bir de annelik kompleksi denilen şey var hani, organik tavukları alıp 2 saat haşlayan, suyuna çorba yapan haftada şu kadar gün balık, şu kadar kırmızı et, şu kadar karbonhidrat diye hesap yaptıran...

Neyse fazla sapıtmadan başladık beginners level ile (Bu arada beginner anne olarak ben oluyorum, Ateş değil). İlk level da çorbaları deniyoruz. İlk önce bildiğiniz yayla çorbası ; (pirinçli yoğurt çorbası) yaptık. Pirinci azıcık fazlacana koyduk , tuz koymadık. İlk gün kafasını çevirdi, sonraki gün anneanne koca tası yedirdi.

Sonra sebze çorbası yaptım. (Ben ) .

Soğan zeytinyağı ikilisinin bilinen dansını gerçekleştirdikten sonra bir kaşık organik unla bir süre 3lü takılmalarını sağladım. Sonra içine evde ne varsa rendeledim ( patates, havuç, pırasa, pazı). Sonra bir bardağı süt olarak 1,5 litre su ile çorbayı tamamladım. Sonradan nereden estiyse aklıma bir avuç ince bulgur ve azıcık pirinç de kattım.

Yarım saat kaynadıktan sonra el blenderı ile çorbanın başını döndürdükten sonra : Voila !!

Buna bayıldı, bir dilim Uno büyümek ile de lüpletti.

Bu hafta karışıma tavuk suyu, azıcık tavuk, ıspanak ve kereviz eklenecek.

My gym Tarabya

2010-10-04T01:38:00.000-07:00

Bütün gün evde oturan, oturmazsa dışarıya çıkarılan ama yine pusette oturtulan çocuğun potansiyel hımbıl ve obez olacağını, sportif faaliyetlerin faydasının daha bebeyken beynine ekilen tohumlarla görüleceğini filan düşünüyoruz.

Daha doğrusu böyle bir hizmet var satılan, alıyoruz.

O kadar da kötü değil, üstelik faydalı da. Hem evin dışına çıkıyorsunuz. çocuğunuz başka çocukları görüyor. evin dışında bir ortamda hiçbir tehlike olmaksızın gezip dolaşabileceği, kurcalayabileceği bir ortam var. Bu işten anlayan fazladan 3 kişi var, evde çocukla ne oyunlar oynasam, neler yapabilir bu parmak çocuk haliyle diye tıkandıysanız müthiş bir açılım.

Internet sağolsun, yaptığım nice araştırmanın sonucu İstanbul'da bu işe paramızı harcayabilecek nice mekan bulduk :)))) My gym, Gymboree, Playtolearn, Baby symphony....

Madem evdeyim deneyelim bakalım bir ikisini dedik.

İlkiyle başladık. Haftada bir gün. Bir saat kadar.

Bizimki ilk başta garipsedi. Salıncaktan korktu. Ama tavandan lastikle sallanan balonlara bayıldı.

Her hafta değişik birşeyler de yapılacakmış. Heyecanla bekliyoruz bir sonraki dersi.

Dişler, timsah dişler

2010-10-03T12:44:00.000-07:00

Tam 2 aydır 8 tane dişi var Ateş'in.

Isırdığı yeri morartıyor.

Verdiği acının da farkında değil. Hani ben de onu ısırsam aynı şekilde zalimlikten başka birşey değil. Ama ağzımdan çıkan sessiz küfürlerin haddi hesabı yok.

Hergün bi tarafımda yeni bi morluk.

What to expect the first year kitabının bu konuyla ilgili kısmında ne diyor ? :

Şimdiye kadar dişlik ya da oyuncaklarını ısıran bebeğiniz, haliyle ısırma talimlerini bunlarla yaptığı için kolunuzu boynunuzu da aynen öyle ısıracaktır. Sakın sinirlenip de onu geri ısırmayınız , sizin canınızın ne kadar yandığını bu şekilde anlamasına olanak yoktur. Oyun için olsa da ısırmaca filan yapmayınız, sizi ısırmaya çalışınca net ve sert "hayır" kelimesini kullanınız.

Bir de iki gündür sabahları diş gıcırdatma adeti başladı. Her sabah 15 dakika diş gıcırdatıyor. Sabah programı gibi. Nasıl sinir bozucu anlatamam. Yine kitap ne diyor bu konuda : Çocuklar uykularında stresten diş gıcırdatabilirler. Gündüz vakti bu işi yapıyorlarsa, dişleriyle sırf bu hareketi yapabildiklerini, bu sesi çıkartabildiklerini keşfettiklerinden olabilir. Kafanıza takmayın. Büyüyünce geçer.

Neyse ki kitaplar var.

saklambaç

2010-10-03T01:22:00.000-07:00

Bazı oyunları keşfediyor. Daha doğrusu zorla keşfettiriyoruz. Hoşuna da gidiyor. Sonuçta hepsi bir ceeee-eee serisi oyunu. Yüzüme mendil örtüp : "nerdeymiş anne" diyince kahkahalar atıp gelip mendili alması uzun zamandır oynadığımız bir oyundu. Yatağın içine saklanma oyunu da Bodrum'da Temmuz'da keşfettiğimiz bir eğlence.

Şimdi babasıyla da burada oynuyor.

Berber işleri

2010-10-01T01:08:00.000-07:00

Ateşin saçları çok uzadı.

Ensesindekiler kıvrılmaya, kahkülleri gözüne girmeye başladı.

Emre her ne kadar kuaför filan gibi birşeyler telaffuz etmeye çalıştıysa da ben : "Ne varmış yani ben kesiveririm" diye bir mesleği küçümseyerek salladım makası.

Ateş hareketsizken denk getirmek bir yana, günlük kullandığımız makaslarla bu işi yapmak zaten mümkün değil. Halen mesleği yok sayıyorum bak, hani bütün şartlar yerine gelse de düzgün kesebilecek miyim bilinmez.

Tabi yamuk oldu. Bi daha düzeltmeye çalıştım.

Azıcık düzeldi ama sonuç yine bir geometrik şekil adı : Yamuk.

Eee, 1. yaşı yaklaşıyor. Doğum günü kutlanacak. Anneanneler, babaanneler, dedeler gelecek. Pastalar yapılacak mum üflenecek. Bunlar geçekleşirken fotograflar da çekilecek.

Sonra 2.,3. yaşlar önemli değil ama 1. yaş fotografları hep daha bi önemsenir, saklanır, paylaşılır vesaire...

Fotograflar ile belgelenen kırpık saçlar hep , "işte annesi kesmiş ; YAMUK" cümlesini kurdurmasın diye yolunu tuttuk e-bebek mağazasında çocuk kuaförünün yolunu.

Bayıldık 25 lirayı. kestirdik saçları.

Ben resim çektim, baba oyaladı, berber abi kesti. Ancak idare edebildik.

Oyuncaklar

2010-10-01T00:59:00.000-07:00

O kadar oyuncak var evde. Biz heves edip almaya kalmadan hediye geldi. Ama nerede ev gereçleri, tahta kaşıklar, mutfak eşyaları, müzik CD leri, orada Ateş.

Bayılıyor onlarla oynamaya.

En son Sarıyer pazarından çarşamba günü aldıklarımızla pazarcılık oynadık : Patlıcanım varrr, kavunum vaaaarrr.

Mmmhhh. Tadına da bakalım patlıcanların.

Bozuk ev aletleri

2010-09-18T00:29:00.000-07:00

Mutfak kazıldı, toz dumana katıldı, yan etkileri de olmadı değil. ( Olmadı, değil : İki olumsuz bi arada ne fena. Hem anlatmak istediği de iyi bişey değil ).

Nespresso makinası : Çalışmadı, bi kaç kere start stop etmek gerekti.

Mutfak tartısı : Nesspresso makinasını çalıştırmaya çalışırken denediğimiz buhar ünitesi tartıyı ıslattı, tartı bozuldu.

Tozdan pislikten koruyamadığımız klavye pislendi, tuşların yarısı çalışmadı.

Bi de geçmiş zaiyatlarımız var :

Zaten Ateş'in odasındaki iPod'u yer düşürmüştüm çalışmıyor.

Elektrik süpürgesinin tribün başlığı taşınırken kaybolmuş. Servisten yenisini sipariş etmek lazım.

İlk ikisi çalıştı, diğerlerine para ve mesai harcamak gerekiyor.

En pahalısı da klavye oldu. Çünkü Apple. Ama hem wireless, hem hafif. Ama sağdaki tuş takımı yok. Sağdaki klasik rakam seti değil sırf olmayan, delete tuşu da yok. Ok tuşları minicik.

Bişey değil ufacık olduğundan göbeğimi de örtmemiş fotografta :)

Evde tamirat var.

2010-09-17T09:43:00.000-07:00

Bu evde neden bu kadar kablo var ?
Neden klima boruları gözüküyor ?
Neden ev Brasil filminin dekoru gibi ?
Neden ayaklarımın altından, kafamın üstünden kablo geçiyor, peki tamam geçsin de, neden gözüküyor ?

Gözükmesin.
Tamam.
O zaman çağır elektrikçiyi, kablolara kanal açtır, görünmesin istersen duvarı kazdır.
Di mi?

Diil.

Ev 2 gün kazıldı. Cuma-Cumartesi.

Cumartesi akşamı evin hali, 99 depremi sonrası ev kalıntı fotograflarını andırıyordu.
Hadi fotograflar sessiz olur, bi de gürültü vardı ki, anlatılmaz yaşanır.

Neyse bitti.
Pazar ve pazartesi ev sabahtan akşama kadar temizlendi.

Muhasebesini yaptım evde oturmanın : Hani 11 aydır evdeyim ya.
Yıllardır bekleyen tesisat işleri, klima borularının kanalları, yatak odası perdesi, ayakkabıların kaldırılması, elektrik süpürgesinin eksik parçası, evin boyası....

Evde oturmak çok büyük bi bela. Bir de yanlış bi imajı varki : "Sen evdesin nasılolsa bi sürü vaktin oluyodur."
Nah oluyor.

Cıvık bir Play Doh

2010-09-03T01:30:00.000-07:00

Sabah kalktım.

Ateş'le azıcık oynadıktan sonra kahvaltısını hazırlayabilmek için yatağına bıraktım.

En güvenli yer orası ne de olsa.

Ben mutfaktayken içeriden Emre'nin acı acı bağırmasını duydum : "Bengiiiii hemen gel"

Emre genelde internette, keşfettiği yeni elektronik oyuncaklarda ya da tv de bişey gördüğü zaman ayağına çağırır böyle.

Kıla tüye çağırılmaktan da bıktığım için sallana sallana gittim.

Bi baktım :

Emre Ateş'i koltukaltlarından kavrmış, vücudundan uzak bi şekilde alt değiştirme ünitesine taşıyor.

Bizimkinin elleri bolcana kahverengi bişeye bulaşmış.

Aynı şeyden yatağın üzerinde de var.

Bacakları sıvaşmış.

Her taraf(ı) kaka içinde.

Emre "ben bulduğumda yatağın içerisindeki öbekle oynuyodu" dedi.

Ellerini acilen temizleyip, yüzüne saçına bulaşmasın diye dikkatlice kıyafetlerini çıkartıp küvetin içerisine koyduk ateş'i.

Yıkadık sabunla güzelcene. Sonra küveti de yıkadık.

Çarşaf, alez (neyse ki böyle bişey kullanıyoruz), alt değiştirme ünitesi, kıyafet herşey bi torbanın içine atılıp duşakabinin içerisine hapsedildi ve küvetin içerisinde Ateş'i sabunlarken kapı kilidi şakırdadı : "Viva leyla, tüm heybetiyle karşınızda". Leyla bir süredir dişlerinden tedavi olduğundan seyrek gelebiliyor.

Neymiş, sabah kalkar kalkmaz bezi hemen değiştirmek lazımmış, çünkü 8-10 saatlik gecenin çişiyle doyum noktasına ulaşan bez artık daha fazla emici olamıyor ve geleni dışarı sızdırıyormuş.

Harvey Karp

2010-08-26T08:38:00.000-07:00

Gelmiş geçenlerde.

Ben Bodrum'daydım.

Telefonuma SMS gelince gülümsedim.

Yine aynı hastanenin doğuma hazırlık kursuna gittiğimde Pınar Dayanıklı/Gülnihal Şarman önermişlerdi bu doktorun kitabını.

Ne mi diyor ?

Bebek 3 aylık olana kadar doğmuş sayılmaz. O yüzden bu süreç tamamlanana kadar ona halen anne karnındaymış muamelesi yapın.

Kundak yapın ki kendini rahmin içindeki gibi sıkışık hissetsin.

Kulağına yaklaşıp şşşşşşşşh sesi çıkartın ki anne karnındayken duyduğu sesleri hissetsin.

White noise denilen seslerin CD lerine başvurun, onlar da anne karnında duyulan sesleri andırır ( Buzuki Orhan - KOLİK )

Daha çok çeşitli saptamaları var.

Enteresan konular.

Mesela insanoğlu avcılıkla 200.000 yıl geçirmiş, sonra tarımla 30.000 filan.

Daha sonra teknoloji vesaire sadece 75 yıldır hayatımızda var. Dolayısıyla taşdevrindeki metotların insan neslinin devamını sağlamada daha güvenilir bir tarihi var.

Yatarken bebeği yanına alma konusunda kesin hastane talimatlarımız olmasına karşın bakın Harvey ne diyor : Alın yanınıza (elbet obezseniz, sigara içiyorsanız, su yatağı kullanıyorsanız, yatağa içkili giriyorsanız...... sakıncalı ) , bebeğinizi hem emzirmek hem de onun sizin sıcaklığınızı sürekli hissetmesi açısından faydalı.

Aslında insan yavrusu 12 ayda doğmalı. Ama pratikte öyle değil. Neden ? Çünkü 12 ay boyutuna gelmiş bir bebeğin kafasının annenin doğum kanalından çıkması mümkün değil. O yüzden mecburen 9 aylık doğuyorlar ve 12 aylık evrimi tamamlayana kadar uzaylı gibi oluyorlar. Siz de bebeğinize 3 aylılk olana kadar anlayış gösterin. O aslında anne karnında 7/24 açık büfeden sıcacık sıvı dolu ortamda dinlenmesi gerekirken şu an dışarıda..

İşte böyle.

Geleneksele burun kıvıran, eski adetleri banal bulan herkese tavsiye ederim.

Yaz halleri

2010-07-23T13:42:00.001-07:00

Bodrum Tek sitesinde geçen yaz tatilimizin sonlarına geldik. Son 1 haftamız. Bir kez daha evim dışında bir yerde bir haftadan uzun süreyi aynı lokasyonda geçirmenin bende kaşıntı batma ve çeştli homesick belirtiler sergileyeceğini anlamış durumdayım.
Yaz aylarını da aslında ben pek sevmem. Ben sonbahar ruhluyum. Asıl eğlencenin ekim ayı ile başladığına inanırım.
Ama burada geçirdiğimiz her dakika Ateş'in denizle plajla güneşle begonvillerle açıkhavayla temas ettiğinde kazandığı tecrübeye değer.
Sırf kendisi değil, bizler de; anne, baba, dede, babaanne, hala, enişte, yeni bir Ateş'le tanışıyoruz.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Artık öğrendim yükseklere tırmanmayı

2010-07-23T13:29:00.001-07:00

Ateş tırmanmaya başladı. Hani gücü yetse tabi ki düz duvara tırmanır onun yer ayrı.
Dizini kırıp bir üst basamağa koymayı öğrendiğinden beri bu becerisini her yerde sergiliyor.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Yeni marifetler

2010-07-20T06:50:00.001-07:00

1 Temmuz'dan bu yana Bodrum'dayız. Bu süre içinde güneşten midir nedir Ateş'te bu kadar da çabuk olmasin dedirten gelişmeler var. Bi kere 8 dişliyiz timsah gibiyiz efem. Nereyi bulursa ısırıyor ama zımba gibi de basıyor dişleri.
Sonra emekliyor, tutunup ayağa kalkıyor, hatta merdivenlere de merak sardı; 3 basamak kadar kendi tırmanabiliyor.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Ateş ve aksesuar

2010-07-20T06:43:00.000-07:00

Nefret ediyor şapkadan... Gözlükten. Ekstra takılan herşeyden. Punduna getirip takarsan ne ala. Onu da farketmesi 5 dakika zaten. Ben de inşaat amelesi şapkası yaptim tülbentinden, o 5 dakika içerisinde de fotografladım

- Posted using BlogPress from my iPhone

Bodrum Akyarlar, ve hatta Karaincir

2010-07-20T06:39:00.001-07:00

Bodrum'a çok uzak düşen bu yüzden bir zamanlar daha bir bakir olan Turgutreis'in çakıllı plajı kalmamış yat limanı vesaire olmuş, içerisi Migros Tansaş Carrefour Bim hatta Kanz? ve bilimum zincir mağaza dolmuş (eskiden bir mahrumiyet vardı teyzeler bulunduğumuz devre tatilköyüne börek, otlu peynir getirince mutlu olurduk.) Artık herkes Migros'a gidiyor. Dağ taş ev olmuş, geceleri tangırdayan gazino dolmuş, Karaincir'deki Balmahmut iyice akıllanmış "beach" konseptine akmış. Bodrum'daki Hadigari Starbucks olmuş (yes it's true) ama yine de güzel Bodrum. Yani yiye yiye bitirilemeyen rantlar vardır ya. O hesap işte Bodrum. Bi tarz İstanbul. Ateş'in tatilini yaşamaya devam......

- Posted using BlogPress from my iPhone

Ateş ve kum

2010-07-12T05:59:00.001-07:00

Hijyen ve steril olma kurallari var ya, hani ilk 3 ay mutfağınızın bir köşesini Nasa'nın Marslı mikroorganizmalarını saklama merkezine döndüren, işte onlar ilk plaj macerasıyla sona eriyor.
İlkönce masum küçük kaçamaklarla başlayıp aman ağzına kaçmasın diye yıkanan minik ağızlara doluyor kumlar zamanla. Avuçluyor Ateş kumları, mıncıklıyo minik elleriyle sonra hoooop ağzına. Çıplak poponun ve türlü kıvrımın içine doluyor kumlar. Sonra çıkarması zor ama çok zevkli kumda oynaması, oynarken seyretmesi....

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Bodrum

Ateş ve su

2010-07-04T05:08:00.001-07:00

Suyla arasi iyi olmayan bebek görmedim. Ateş'in de İstanbul'da her gün yaptığı banyo sayısı yaz sıcaklarıyla birlikte ikiye çıkmışken, Bodrum'da verandamızdaki şişme havuzla sonsuz sayıda su maceramız olmuş oldu. İnsan "keşke İstanbul'da da bahçeli evimiz olsa havuzumuzu hep dolu tutsak" diye iç geçiriyor.
Bu arada şişme havuz Joker'den ve de insan nefesiyle de şişirilmedi ; basit bir el pompaı da satıyorlar.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Bodrum karaincir

Ateş tatilde

2010-07-04T03:26:00.001-07:00

Bebekle seyahat her turlu vasitayla degisen boyutlarda macera. Kendi arabanizla bile. Cunku yurdum insani biraz yontulmamis, her turlu toplu tasima olanaklari bebekli,h yasli ya da engelli insanlara cesitli derecelerde zorluklarla donatildigindan anlatacak cok seyiniz oluyor.
Tavsiyem bu seyahatlerin hicbirinde bebekle tek basina olmamaniz. Yoksa sirtinizda canta ( el bagajini hayal edemiyorum bile), bi kolunuzda bebek, bos kalan diger kol da puseti x-ray cihazina koymaya calisirken size bayat balik bakisiyla bakan tum havaalani gorevlilerini "homo habilisten 2010'a guncel insan davranisi degisimi" egitimine tabi tutmak istiyorsunuz.
Hele ucak ic hatlar 404-408 numarali kapilardan yolcu aliyorsa puset ve bebek o 20 basamagi nasil ineceginizi de dusunmekteyseniz.....
Bir tek apronda puseti ucaga koymak icin benden teslim alan celebi personeli evrimini belli ki nesiller once tamamlamis bir beyefendiydi.
Neyse ki sinir eden hikayeler sadece havaalanina ait. Gerisi kum deniz gunes turgutreis pazari:))))
Bi de fotograf koyuyorum temsili olarak. Belli olmuyor ama yer ic hatlar North Shields.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Yesilkoy havaalani

Çalgılar

2010-07-01T05:04:00.000-07:00

Yaklaşık iki aydır bulduğu her nesnesinin üzerine eliyle var gücüyle vuruyor Ateş.
Yüzümüz, koltuklar, oyuncaklar, parke......
Biz de bu fırsatı ne zamandır böyle bir şevkli birini bekleyen salondaki davul üzerinde değerlendirelim dedik.

Sıcak zamanlar

2010-06-18T08:24:00.001-07:00

Hava 35 dereceyi buldugunda evde telas basliyor. Ates bunaldi mi klimayi acsak mi acmasak da hangi koşeye kacsak diye.
Emirgan korusu serin, sincapli, agacli, tenha ....
Bu yakada oturanlara duyrulur

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Emirgan korusu

Kümes hayvanı

2010-06-08T06:39:00.000-07:00

Hiç pazardan civciv almışlığınız var mı ? Aslında hiç civciviniz oldu mu diye sormak lazım. Çünkü civciv, zaten pazardan alınır. Alınır, eve getirilir, uygun ortam hazırlanmaya çalışılır, çok mıncıklanan ölür, diğerleri de ya balkondan düşer ölür ya da balkona dadanan baykuş ve karga gibi diğer etçil kuşlar götürür.

Ama yine de görüntüleri muhteşemdir. İnsan küçülüp de kendini aralarına atmak ister. Ya da bi küvet dolusu civcivmim olsun aralarına gireyim.

Kilometre taşları

2010-06-04T06:20:00.000-07:00

Ateş doğduğundan beri bazı olaylar var ki birlikte atlattığımız gerçekten önemli bir dönüm noktası olmuşlar bir ilerdeki aşamaya geçebilmemiz için.

Pazar sabahları anneannenin evine yaptığımız kahvaltı ziyaretleri : Ev dışına uzun süreli nasıl çıkılır, bebek yatağı olmayan yerlerde Ateş nerede ve nasıl uyutulur gibi soruları yaşayarak yanıtladık.

Emirgan korusu tartan pisti : Spor kendi başına ve salonda yapılan birşey değildir. Ateş'i arka koltuğa atıp eşofman ve spora ayakkabıyla hızlı yürüyüş ritminde atacağınız 2 tur kalçaları sıkıştırabilir.

İlk aguuu : İşte bu Ateş'i uzaylı modelinden çıkartıp insan yavrusu haline getiren ilk olaydı. Seni farkeden sonra tepki veren ve her türlü duygusunu aguuu lafıyla özetleyen insan yavrusu "sizin farkınızdayım" mesajını bu şekilde verdi.

İlk katı gıdalar : Meyve püresi, sebze püresi.....Tereyağlı yumurtalı kahvaltılar...Sebzelere katılan kıyma, tavuk vesaire...Ateş'in beğendiği gıdalara karşı tepkisi belli ederek ağzını açarak kaşığı beklemesi...

Diş çıkartma : Ateşin iki alt dişini takip eden üst dişleri....Kabaran dişetleri ve etkilediği tüm düzenimiz, kakanın şekli şemalinden uyku düzenimiz, iştah kapanıklığımız...Sabrımızı deneyen bir dönem..

Bursa'da Dilhun'un babyshowerı ve Ankara'da diş buğdayına yolculuk: Şehirlerarası ve gün aşırı yolculuklar insana çok şey öğretiyor. Uzun yolda çocuk idaresi, deplasmanda uyku yönetimi.....

Bugün bir kilometre taşımız daha var : Ateş 10 kilo. ( Boyu da 70 cm ). 1 ay boyunca mama sandalyesinde yaptığımız iktidar savaşları bir işe yaramış. bu arada Temmuz da yapacağımız Bodrum yolculuğu içinde tüyolar aldık. Sinek savar kullanılmalı mı ? Sivriler ısırırsa ne kullanmalı ? Güneş kremi ne almalı ?

Yaz geldi baldır bacak çıktı meydana

2010-05-30T12:06:00.000-07:00

Nihayet alınan kısa şortların tulumların vakti geldi.
Ama bi kere bile giyilmeden küçülmesin endişesinden her gün bi giyilmemişi giydiriyoruz.
Çıktı baldırlar kollar ortaya.

Bu akşam üstü farkettim, ortaya çıkan malların tadına bakan bi sivrisinek var.
Hemen evdeki pencerelerin sineklikleri indirildi. Yazın sinek yerse, hatta arı sokarsa, akrep ısırırsa gibi konularda fikir yürütülmeye başlandı.

Gezme dönüşü baba kucağında uyumak

2010-05-30T11:46:00.000-07:00

Ne klasik bi durumdur. Dışarıda gezilir. Çocuklar/bebekler dışarda bayılır. Baygın pozisyonlar hiç bozulmadan eve gelinir.
Ben de uyusam dışarda .....
Biri de beni alsa arabadan ben hiç uyanmadan.
Yatağıma bırakıverse...
Negzel olur :)

Oturabilirim ben

2010-05-11T10:48:00.001-07:00

Bir aydır desteksiz oturabiliyorum. Yeni bir becerim var ya artık; yatmak istemiyorum.
Sürekli oturma halindeyim. Mümkünse altımı değiştirirken de oturayım lütfen.

-- Post From My iPhone

Bu arada ben bu programa bayıldım : blogpress. Iphone'dan orda burda bloğumu update ediyorum. Hem de cepten çektiğim kareleri yüklemesi kolay.

Uykumda yana donuyorum

2010-05-09T12:30:00.000-07:00

Bugün bir ilk oldu...
Daha doğrusu muhtemelen daha önce gerçekleşmiş bu kilometre taşına biz şimdi vakıf olduk.
Ateş uykusunda yan döndü. Halbuki sırtüstü yatmaktan kafasinin arkasındaki saçlar seyrelmişti.

-- Post From My iPhone

Kanguru denen icat

2010-05-09T11:45:00.000-07:00

Kangurumuzu hevesle almıştık. İlk başlarda başarısız denemelerimiz olmuştu itiraf ediyorum. Ama bi kere alıştı mı çok pratik. Takıyoruz kanguruyu yelek gibi sırtımıza, yerleştiriyoruz önümüze Ateş'i. Hoşuna gidiyor müdahil olmak baktığımız vitrinlere, raflara nohut burunlumuzun.
Bazen de önünde durduğumuz şeyler hiç ilgilendirmiyor onu.
Öfff bu ne yaaa bakışları oradan.

Ankara halleri

2010-04-28T06:38:00.001-07:00

Ankara, 1997 de bırakıp gittiğim şehir.
Her geri döndüğümde içimde "hah işte hiç değişmemiş" cümlesini kurma isteğiyle yanıp tutuşuyorum. Her seferinde orası da mı yok artık, diye dudak büküyorum.

Tunalı'daki And müzik gideli çok oldu, Akün sinaması tarih oldu, Supersonic de zaten kapandı, aynı pasajın altındaki shades hala yaşıyor hem de müthiş bi arşivle. Arjantin'deki Ankara'nın ile modern tattaki kafesi "cafemiz" de hala ayakta. Ama onun dışında aynı caddede açılmış olan hiçbir yer yerinde değil. Kuğulu park yanındaki Kıtır piliç de duruyor. Muhteşem kumpirleri de. Köroğlu'ndaki ( pardon yeni ismi Uğur Mumcu caddesi ) vitamin yok.
Kızılay Dost ve Hosta konusunda endişelenmemize gerek yok. Keyifleri yerinde gözüküyor(henüz)

Tüm eksikliklere rağmen haftasonu Tunalı'da zevk alarak gezdik, kuğulu parkta kalabalık bir 23 Nisan programı vardı. Ateş'e balon aldık. Kıtır piliç'te oturduk, duble kaşarlı fırınlanmış nefis kumpirlerimizi bira eşliğinde yedik. Cafe des cafes 'de kahvelerimizi içtik, 23 Nisan alayını seyrettik, atlı polislere baktık.

Dip not : Bir şehrin kaldırımlarına yollarına not vermek gerekirse Ankara'nınkilere alfabenin "F"'in gerisinde kalan harflerini vermek gerek. Tamam "Z" olacak kadar kötü davranmayalım ama bi "P" den önde olamaz kaldırımlarının notu.

Baba bana da kumpir ver, sebze püresi istemem.

Tunalı Hilmi. Aynı yoldan en son geçtiğimde 15 kilo zayıftım sanırım.

Ankara seyahati - Yörüngeye uydunun oturtulması ve genel değerlendirme

2010-04-28T06:38:00.000-07:00

23 Nisan'ın cuma gününe denk gelmesi , havaların bu kadar güzel gitmesi bizi cesaretlendirdi. Hem artık kocaman oldu Ateş, daha az ağlıyor, hem de Ankaralı teyzelerimiz, dayılarımız, amcalarımız Ateş'i görmediler daha.

Ben organizasyon delisi kişi, önce seyahat yatağını buradan satın alıp Ankara Joker'de dedeye teslim gönderdi ki , dedesi önceden yatağı kursun ; gittiğimizde yatak hazırlama sıkıntımız olmasın.

Mama sandalyesi Ankara'daki komşulardan bulundu.

Oralarda yapmayız diye bi dolu meyve sebze püresi alındı. Yedekli. Birini beğenmezse diğeri. Ne me lazım, Ankara sanki mahrumiyet bölgesi, aranırsa ve orada bulunamazsa :) Koca paket bez alındı, aldıklarım yetmezse oralarda kalakalırsak diye.
( Soru : Yahu koca Türkiye Cumhuriyetini yönetiyorlar Ankara'dan, köye mi gidiyorsun
Yanıt : O dediğin bez ve mamayla yönetilmiyor, hem orada adım başı migros, carrefour yok, çağdaş var kiler var her market canı istediğini satıyor)

Sonra uzuncana bi alınacaklar listesi yapıldı......
Sterilizatör, tüm biberonlar, bir sürü oyuncak, çok çok bez, yeteri kadar kıyafet, cupcake'lerim. Sonra ateşi çıkarsa paranox, derece. Vitamini, diş ilacı. Bi de bizim kıyafetlerimiz. Allahtan kilo aldık da pek az şeyin içerisinde sığabiliyoruz ( Salak pollyanna).
Bütün bunları yerleştirebilmek için Ateş ile bakıcısı ilgilenirken arabaya tam 4 sefer düzenlendi. Hepsinde tepeleme çanta, torba, ıvır zıvırla...

Sonuç : Bagaj doldu. Ön koltuk doldu. Ayak boşlukları doldu. Fazla kıyafet, fazla bez, eksik mendil alınmış. Body ve tulumlar giyilmeden geri geldi. Küvete gerek yokmuş. Arabayı boşaltıp eve çıkartmak her seferinde yaklaşık 45 dakika sürdü. Oyuncaklar kafi geldi, evdeki ana kucağımızı çok aradık, dede kucağı yaptık. Dede sesini çıkarmadı ama yoruldu. Aldığım Stork seyahat yatağının yatak kısmı engebeli arazi gibiymiş, bir sonraki seyahatimizde buna çözüm bulmalıymışım.

Ateş : Giderken doğal uyku zamanı ( akşam 7 den sonra ) yolda olduğumuzdan yol çok rahattı. ama dönerken gündüz 11 de çıktığımızdan çok sıkıldı nohut burunlum. Bizim de canımız sıkıldı doğal olarak.
2 saat söylendi, vızıldandı, yarı ağladı durdu, helak etti bizi. Akşam birlikte duşa girdik de kaygan böcüğümle barıştık. Sular yüzüne sıçradıkça yalandı durdu küçük farem.

Diş buğdayı

2010-04-27T08:23:00.000-07:00

Ateş'in dişleri 1,5 ay önce çıktı.
Alttan iki tane.
Ama benim diş buğdayı organizasyonu yapabilecek halim yok. Bu adeti de pek bilmem ne yalan söyleyeyim. İlk defa Mıgırdiç Margosyan'ın "Söyle Margos Nerelisen" kitabında okuduğum, bu yüzden Ermenilere özel bir adet olduğunu sandığım birşeydi.
Ancak artık hayat çok fena global. İtalyan pizzasını İstanbul'da yiyebileceğimiz gibi, hiç sevgi dolu bir toplum olmamamıza rağmen sevgililer gününü kutluyoruz. Halloween partileri yapıyoruz.
Hani azıcık ucundan sıksak paskalya ve şükran günü de kutlayacağız ancak bu son ikisi daha çok evde kutlanan fazla para harcatmayan aktiviteler olduğundan tüketim sektörünün ilgisini çekmeyebilir.

Neyse, konu yemek ve biraraya gelmek olunca aslında Türkler pek zorlanmıyor. Babaanne herkesi çağırmış, börekleri, zeytinyağlıları hazırlamış, halamız pasta yapmış, büyük teyze de eli kolu dolu gelmiş. Eee ben de İstanbul'dan Didem'in cupcake'leri taşıdım, sofra ağız sulandırdı. Hatta herkes geldikten sonra Ateş uyudu kaldı, ben ısrar ettim onu beklemeyelim lütfen yiyelim diye :))))

Sonuç olarak diş buğdayımız güzel oldu mu ? Eveeet.

Memnun kaldık mı ? Eveeet.

Tavsiye eder miyiz herkes yapsın ? Ederiiiz.

Peki Ateş sevdi mi ? Hayııııııır.

Bi kere tanımadığı 20 kişinin önüne çıkmak ona yaramadı, ağladı. Üstelik bu 20 kişinin tamamı kendisiyle aynı anda iletişim kurmaya çalıştığı için ufak bi travma yaşadı.

Ek olarak Emre'nin dayısı ticani sakalı bırakıp gelmemiş mi diş buğdayına? Gelmiş.

Görünce kıyameti kopardı Ateş. Alt dudağını büke büke ağladı.

Haa, bu arada söylemeyi unuttum. Meslek seçimi yaptık. Kalem koyduk imza atsın önemli kararlara diye, mouse koyduk teknoloji merakı varsa babası kadar anlar olsun diye, derece koyduk teyzesi eniştesi gibi doktor olsun diye, fırça koyduk sanatçı olur mu acaba gibisinden.

Ne mi yaptı Ateş? Kendisine en yakın ve en parlak objeyi seçti : Kalemi.

Muhtemelen onun bir meslek seçeceği yaşta kalem hiç kullanılmaz hale gelecek. Şu ankilerin daktiloya baktıkları gibi bakacaklar o zaman kaleme, bununla yazı yazıyorlarmış, ıslak imza diye birşey varmış. Oha ne ilkel....Ay bu arada söylemeden geçemeyeceğim, haftasonuna doğru ipad'imiz gelicek.

Yummy cupcakes. Teşekkürler Didem !!!

Kuskus salatası, havuç salatası, mercimek köfte, tavuklu pırasalı muska böreği, kıymalı börek, cevizli kek, zeytinyağlı dolma.

İnatçı buğday haşlanıp dize geldikten sonra, badem, fıstık, şeker, akide, üzüm ve hayal gücünüzü zorlayan herşeyle süslendikten sonra yenir. Ama 1000 kalori kimin umrunda ? Sonraki iki gün yemedik. Hatta halen yemiyoruz.

Ankara, Ankara güzel Ankara

2010-04-27T08:13:00.000-07:00

23 Nisan'da Ankara'daydık. 3 günlük tatili değerlendirmek, Ateş'i henüz görememiş olan aile fertleriyle tanıştırma ve diş buğdayı için...

Biz de bu fırsat ile ilk şehirlerarası ve gece konaklamalı seyahatimizi yaparak tesrübe kazandık, babaanne ve dedeyi mutlu ettik, öğrencilik şehrimizi bir kez daha görebildik. (En son Ankara ziyaretimi hatırlamıyorum, sanırım 1,5 yıldan fazla oldu)

Bu arada bizimkilerin kapısında yetenekli halamızın bir süprizi vardı. Seramikten plakalara hayvancıklar eşliğinde harfler ile "Hoşgeldin Ateş" yazmış. Tabi geri dönerken orada bırakmadık, Nazlı halası bize bu plakaları buzdolabı magneti halinde getirdi.

Emirgan'da bir lale festivali

2010-04-20T07:28:00.000-07:00

Uzun bir süre olmadı keşfedeli Emirgan'ı. Aslında haberdardım tabi. Annemin beni elimden tutup Sarı Köşk'e getirmişliği vardı. O zamanlar Çelik Gülersoy (Turing Club) işletirdi köşkleri. Muhteşemdi. Çocuk gözlerimle kendimi hafif çapta ormanlı hikayelerin kahramanı gibi hissederdim.

Şimdi biraz fazla avam; hatta hafta sonu piknik tüpleriyle gelip sigara böreği kızartan teyzeler, çoraplarını havalandıran amcalar, tartan pistte voleybol oynayan abiler ( pardon ben şöyle sağınızdan geçip bi koşabilir miyim ? ) var.

Tavsiye : Haftaiçi her zaman, haftasonu sadece cumartesileri 11 den önce gidin.

Geçtiğimiz cumartesi anne erkenden kalktı, sandviçleri hazırladı, streç filme sardı, çayı demledi termosa koydu ve tüm bunlar Emirgan'da önümüzden atlaya sıçraya geçen sincaplar eşliğinde afiyetle yendi, içildi. İşte size eşsiz enstantaneler.

Sebze püresi

2010-04-19T09:32:00.000-07:00

Çok memnunum doktorumuzdan.
Hiç "ne yapacağım ben şimdi" durumunda kalmıyorum.
Saat kaçta ne vermem gerektiğini, ne kadar vermem gerektiğini, nasıl hazırlamam gerektiğini tarif edip, hatta reçete gibi yazıp elime veriyor. Ben de Ateş böceğime ne zaman neyi nasıl vereceğimi düşünüp kilit olmuyorum.

Geçen hafta sebzemize et karıştırdık. Kıymayı güzelcene soğanla kavurduk. Küçük porsiyonlar halinde buzluğa attık. Çok eziyetliydi. Zira 250 gram soğanla kavrulmuş kıymayı 1 çay kaşıklık porsiyonlara bölmek 1 saat filan sürüyor.
İlk ağzına aldığında iğrenir gibi bi yüz ifadesi ediniyor. İtiraf edeyim ben de sevmem kıymalı şeyler. Ama tavuk daha bi renksiz kokusuz. Yüzündeki sadece sebzeye verdiği genel hoşnutsuzluk ifadesi :)

Bu haftanın eti de tavuk. Bundan tabi ki anne baba da sebepleniyor. Güzeeeel bi tavuklu pilav ve tavuk suyuna çorbayı biz de hakediyoruz. Mmmh mis.

Ayağımı keşfettim

2010-04-19T09:27:00.000-07:00

14 Nisan : Bugün muhteşem bişey keşfettim. Ayakmış. Annem öyle dedi. Ağzıma sokuyorum, elim gibi de değil ; kocaman. O yüzden ağmıdaki tüm diş etlerimi kaşıyabiliyorum.
Bi tek bulması zor. Malum göbeğimiz var, azıcık tombuluz. Ayağı tek elimle tutacağım ; kendime doğru çekeceğim, sonra ağzıma sokacağım....
Zahmetli.
Ama bi o kadar da güzel.

Ayağım benim. Lezzetlimsss....

İlk mama sandalyesi

2010-04-19T09:19:00.000-07:00

Söylemedim değil mi ?
İlk mama sandalyemizi aldık. Bunda en büyük etken akşam yemeklerinde Ateş'i kucağımıza almaktan bıkmış olmamız.
İlle de yukarılarda olmak istiyor. Ayaklarımızı naapsın ? Eller kafalar gözler tabaklar yemekler daha cazip.

yeni koltuk , yeni puset

2010-04-18T23:56:00.000-07:00

Artık 6 ay 1 haftalık Ateş.
Dolayısıyla ana kucağı olan oto koltuğuna sığmıyor.
Biz de ona yeni bi koltuk aldık, aşağıda resimde gözüken....
Masmavi renkli bir Bébé Confort Axiss bu.
Arabaya indirip bindirirken kendi etrafında dönebildiği için Ateş'i rahatlıkla içine koyabiliyorum.
Ayrıca geriye doğru yatabildiği için kafası yana, öne vs de düşmüyor uyuyakaldığında.
Üstelik dünyası da değişti bebişimin. Artık akıp giden trafiğe, yola, insanlara filan bakıp derin derin düşüncelere dalabiliyor.

Fakat insan yine de geçtiğimiz 6 ayı özlemle anmadan edemiyorum : Ne güzeldi evde koyuyordun, arabaya takıyorun, indirdiğin yerde pürt diye pusete takıyordun.
Sonra aslında pusetimizin hiç de hafif olmadığını, üzerindeki ekipmanla katlamasının artık zor sayılabildiğini, dışarı çıktığımızda bi tarz ağırlık çalışması yaptırdığını itiraf etmem gerek.

Tiki haller

2010-04-10T05:53:00.000-07:00

Babamız Seattle a gitti.
Geldi.
Toplam vaktinin %30'unu outlet store da Ateş için alışveriş ederek geçirdi.
2 sene boyunca hiç alışveriş etmeyeceğiz.
Çok ama çok acayip şeylerin sahibiyiz artık...
Bazılarını kullanmak için 2 sene bekleyemedik.

Sevimli haller

2010-04-08T01:37:00.000-07:00

Ateş'cim bunu lütfen bize yapma.

Sürekli "seni yerim ben yeriiimmmm" diye düşünmek zorunda mıyız ?

Bu kadar sevimli olma bi kere.

Kukuletanı kafana geçirip gözlerini meraklı meraklı açarken parmağını da ağzına sokma.

Adam halleri

2010-04-07T22:33:00.000-07:00

Pijamalar çıkınca, minyatür adam kıyafetleri giyince,
dönüyorum bi parmak adama....
Bakışlarım bile değişiyor.
Annem manşetlerimi kıvırmış, "golden touch" olmuş erkek halime.
Dilim dönse "ne var leyyynn" diyeceğim.

Küçük kamyoncum, Kadirimsi İnanırımsı minimaço kılıklı.

Sebze püresi

2010-03-26T04:41:00.000-07:00

Ödüm kopuyor babasına benzer diye. Babamız 4 ayağı olan, me ve mö sesi çıkartan etleri, baklagiller, taze fasulye, salata, patates, pilav, makarna dışında hiç birşey yemez. Tavuk ve balığa sesini çıkartmıyor ama ben sevmediğini biliyorum. Sebzelerin uzağından bile geçmez ki kabak, patlıcan enginar filan yiyebilsin. Armut yemez, muz sevmez. Benim de çocukken karnem bu konularda iyi değildi ama 18 yaşımda Odtü'yü kazanıp Ankara'ya gittiğimde adam oldum.

O yüzden istiyorum ki Ateş'in damak tadı gelişsin. Öğlen yemeğimiz sebze çorbası ve bunu çok önemsiyoruz. Şimdilik buharda pişmiş patates, havuç ve balkabağından oluşuyor. Ayıla bayıla yiyiyor. İçlerine başka tatlar katmanın zamanı geldi. Ne katsam ki ; pirinç , bulgur, maydonoz, kereviz......

Episode 17 : Artık geceleri kendi kendime uyuyabiliyorum

2010-03-24T03:26:00.000-07:00

Uyku macerası çok uzun satırlar alabilir.
Gerçekten de bu konudaki güncemizi yazsam ayrı bi blog haline gelebilir ki ne kendimi ne de başkasını sıkmak istemem.

Ateş doğduğundan beri uyurken insan temasına alıştı. El kol teması demiyorum buna kucak meme teması demek daha doğru olur. O yüzden kucakta emzik meme, hafif sallamak, pusetle gezmek, arabada seyahat uykuya dalma yöntemlerimiz, şanslıysak yatağına yatırdığımızda uyanmıyor.
Buna doğduğundan beri çok feci gazlı hata azıcık kolik bir bebek olmasına borçluyuz. O kadar çok ağlıyordu ki kucağımıza alıp sürekli sakinleştirmeye çalışmak bazen saatlerimizi alıyordu, artık 6. ay itibariyle biz de Ateş de bu durumu o kadar kanıksadık ki, şu an Ateş bir koala biz de ağaç...

Buna bir son vermek gerektiğinin farkındayım. Çok düşündük karı koca ferber metodunu (cry-it-out) uygulayamayacağımıza karar verdik. O zaman internetteki kaynaklara, kitaplara, iç güdülerimize bakarak yavaş yavaş kendi kendine uyutmaya çalışmaya karar verdik.

Tam 10 gündür her akşam aynı saatte aynı şeyleri yaparak uyku ritüeli oluşturuyoruz. Dakika saniye şaşmadan.
Saat 18:30 'de güzel bir banyo hazırlanıyor. 20 dakika kadar banyoda ayaklarımız çırpıp eğleniyoruz.
Saat 18:50 de müziğimiz eşliğinde, yağlanma ve masaj vakti. Sonra Ateş yatağında dönencesine ve diğer oyuncaklarına bakarken muhallebisi hazırlanıyor ve 19:30 da yatmadan önceki yemeği yeniyor.
Daha sonraki dakikalar çok kritik çünkü Ateş'in suratındaki uyku ifadesini gecikmeden yakalamak lazım.

Esnemeye başlayınca hemen yatağa koyup yanına bir sandayle çekiyoruz. Mobil dönence dönüyo, yanındaki hafif müzikli sesli yanan oyuncaklar açık. elim yanağında ya da alnında. Uyuyana kadar ağzımı açmadan sadece şşşşşşşşş sesiyle yardımcı olarak uykuya dalana kadar yerimden kıpırdamıyorum.
Ve voila : 10 gündür başarı oranımız %60 . Kendi kendine uyuyor kirpimiz.

Pasaport

2010-03-19T12:38:00.000-07:00

Ateş'in pasaport kaydı var. Hem de fotograflı filan. Bebeğinizi yurtdışına çıkartabilmek için kendi pasaportunuza işletmek zorundasınız.

İşte yapmanız gerekenler :
1-Pasaportunuzun 6 aydan uzun bir süre geçerliliği olması gerek. Yoksa ilkönce bankanın yolunu tutun kaç senelikse ona göre harcını yatırın.
2-Parmak izi konusu. Artık pasaportunuz ile ilgili bir işlem yapmak istiyorsanız parmak iziniz alınmış olmalı. Ben Sarıyer Emniyetinde yaptırdım. Tek makina, 100 kişi çoook uzun sürüyor. Sabahın köründe gidin sıra numarası alın ve önceden halledin işinizi.
3-Sizin ve bebeğinizin 4 ( ya da 3 müydü) adet fotografı gerekiyor. Sizin ve eşinizin ( ve de bebeğinzin de tabi) nüfus cüzdanı fotokopilerini bi kenara koyun.
4-Vekaletname: Eğer her iki ebeveyn de pasaport dairesine gelmeyecekse biri notere gidip muvaffakatname vermeli. Bu halde diğerinin gelmesine gerek yok. Yok her ikisi de geliyorsa Sarıyer'dekinde büfeden 2 liraya alınan muvaffakatname emniyetteki memurun gözü önünde her iki ebeveynin de mevcut olması şartıyla dolduruluyor.
5-Başvuru formu : Pasaport teslim yapılan yerden temin ediliyor ve doldurması 2 dakika.

Yukarıdakilerin hepsi tamamsa tüm evraklarınızı teslim ediyorsunuz ve bir gün sonra bebeğinizi kucağınıza alıp pasaportunuzu teslim almaya gidiyorsunuz. Bebeği ya başvuru ya da pasaport teslim sonrasında görmek istiyorlar, pasaport teslim işi daha kısa olduğundan o sırada götürmek daha mantıklı.

Hah bu arada pasaport fotografı konusunu detaylandırmak isterim. Biz evde fotogramızı kendimiz çektik. Ben sonra fotografı bi memory stick'e kaydederek fotografçıya götürdüm. Çok ciddi çıktı kerata..

A new episode : Katı gıdalar

2010-03-19T12:09:00.000-07:00

Artık katı gıdalar yiyoruz. Önemli bir kilometre taşı. Değişik şeyleri ağzına verip tepkisi görmek harika. Önce hazır mamalarla denediğimi şimdi evde kendim pişirerek veriyorum. Bu da ayrı bir zevk. Çok şahane aşçıyım ya : "Armut püresi yaptım oğluma, afiyetle yedi".

Bu arada armut püresi tek başarılı olduğumuz katı gıda tipi. Elma muz, hele ki havuç hikaye. Onları tükürüyor Ateşimiz. Ama armut işin içindeyse, kaşığı kendi tutup ağzına bile sokuyor. Yalnız ayarı yok fazla sokup öğürüyor bazen.
Bir de Milupa'nın organik mamalarından birini denedim : "muz ve kayısı püresi". Hiç fena değil. Bu da bi süre için armut püresi etkisi yarattı. Hakkını yemeyelim bunda başarılı kaşık seçimlerimizin yeri var. chicco ve beaba marka silikon kaşık aldım her ikisi de son derece baby friendly.

Bu arada bunları hazırlamak için Joker'den Beaba'nın mama hazırlayıcısını aldım. Sanırım ilk defa pişman olmayacağım isabetli bi karar aldım. Bu arada 2 metrelik mutfak tezgahımızı ; meyve suyu sıkacağı, sterilizatör, mama hazırlayıcısı, mamalar, biberonlar kaplamış durumda.

Meyve suyu sıkacağı

2010-03-19T11:58:00.000-07:00

Bazı konularda ebeveyn acemiliği kalıcı oluyor. Yani zaman geçtikçe, akıllandıkça dur bu konuyu bi etraflıca düşüneyim, bunu alacağım daha sonra kullanımı bittikten sonra nereye sokacağım gibi soruları kendi kendine sormayı öğrenemiyorsun.

Geçenlerde Darty'den Philips marka meyve suyu sıkacağı aldım. Ürüne laf yok çok acayip süpersonic bişey.
Gelgelelim ürün bizim mutfak tezgahında anıt mezar gibi durmakta. Üstelik 5 küçük elmayı sıktıktan sonra çıkan bulaşık göz korkutucu. Her seferinde 5 parçayı ayırıp lavaboya bile sığmayan bu anıt mezar parçalarını yıkarken ortalık göle dönüyor. Şimdi kafamı vuruyorum biyerlere ahhh, ahh şu küçücük moulinex modelini niye almadım diye. Yaptığım son saçma alışveriş olsun bu. Amin.

Ne var ne yok?

2010-03-19T11:53:00.000-07:00

Çok şey var da ben yetişemiyorum.
Ateş'e mama sandalyesi aldık. Chicco polly
Mecbur kaldık. Çünkü kaşıkla meyve püremizi şu şekilde yemeğe başlamıştık : Mama kaşıkla güzelcene ağızaaa, sonra Ateş'in eli de ağıza, sonra el heryereeeee..

Şimdi o el heryere değil sadece plastik sandalye aksamına değiyor ve hemen bezle temizleniyor. Internette bu ürünün reviewlarını okuduğumda en büyük eleştirinin temizleme zorluğu olduğunu okudum. Bizimki henüz benim verdiğim kaşıkla püre yiyor tabi, kendi saçarak ve parmaklayarak yediğinde temizlemek nasıl olur bilemiyorum.

İKSV Film festivali başladı

2010-03-15T03:12:00.000-07:00

Film festivali hep kalbimde bir çarpıntı yaratır. Sanırım Nisan ayına denk gelmesi yüzünden...Beyoğluna gidilir, Saray'da tavuklu çorba içilir, Zencefil'deki yeni yemeklerin tadına bakılır. Sabah seansından önce kepenkleri açılan Beyoğlu dükkanlarının önünden, ıslak yeni yıkanmış taşların üzerinden yürünür.

Güzeldir her açıdan film festivalleri

İlerlemeler kaydediyoruz

2010-03-10T10:52:00.000-08:00

Artık kendi başıma bir çok şey yapabilirim. Biberonu görünce sadece heyecanlandığım zamanlar geride kaldı. Artık elimde tutabiliyorum.. Hatta tutmak istiyorum.

Bebek gibi uyumak

2010-03-10T10:28:00.000-08:00

Bebek gibi uyumak iyi bişey değil aslında. Uykuya dalmamakta inat etmek, uyumamak için ağlamak, ya da uykuya dalmak için ağlamak....
Uyuduktan sonra da her türlü çıt sesine uyanmak, sıçrayarak, ağlayarak kucak istemek.....

Sadece uyuyunca, (uyku 15 dakika bile olsa) öyle keyifli bir görüntüleri var ki sanırım bebek gibi uyumak deyiminin pozitif algısı bundan kaynaklanıyor.

Episode 16 : Değişik gıdalar

2010-02-25T04:25:00.000-08:00

Ateş zaten mama desteğiyle büyüdğü için doktorumuz artık ağız tadının gelişmesi için alternatif besinlere geçebileceğimizi söyledi.
Elma, armut, havuç suyu, ya da püresi. Bebek muhallebisi.....
Kaşıkla verme girişimlerimiz şiddetle veto edildi. Ağlamaktan morardı Ateş kaşığı gösterdikçe.
Halbuki biberonu çok iyi tanıyor. Karnı açsa görünce heyecanlanıyor. Tutup ağzına sokmayı deniyor.

Biz de alternatif yollar denedik. Elma ve armut suyunu biberon ile verdik. İşe yaradı. Tatlı oldukları için hoşuna bile gitti sayılır.
Daha sonra Hipp'in elma püresini biberonla verdik. Onu da bayılarak içti.
Akşamları bebek muhallebisi hazırlıyorum.
Şu sitelerden aldığım tarifle :
Az pirinç unlu
Çok pirinç unlu

Artık daha uzun cümleler kuruyorum.

2010-02-25T04:16:00.000-08:00

25 Şubat : Ateş'in 5. ayını doldurmasına 1 hafta kaldı.
Tam 4 gündür artık daha uzun sesler çıkartıyor Ateş. Eskiden ; "guuu, aeeiyy" şeklinde olan seslere artık 6-7 saniyelik değişen tonlarda "buuuuuuu" sesi eklendi.
Sanki bişeyler ifade ediyormuş gibi bi de iç çekerek yapıyor......

Çeşitli haller

2010-02-22T11:27:00.000-08:00

Gülerken pek bi sevimli. Uykusu gelince ya da sıkılınca balkabağına dönüşüyor ki ebeveynleri olarak bile o hallerinden pek haz etmiyoruz.
Geçen sene Bebek parkındaki festivalden aldığım ışıklı şeytan kulaklarını taktık Ateş'e.
Minik şeytanım benim...

Arkadaşlar

2010-02-17T08:52:00.000-08:00

İyi anlaştığınız arkadaşlarınızdan en az biriyle aynı anda doğum yapmanız çok önemli.
Bebeğinize hazır arkadaş, onlar uyurken sizin 2 çift laf paylaşabileceğiniz bir dost çok değerli (diğer arkadaşlarınızın tamamı siz doğum iznindeyken çalışıyor oluyor) ....
Ateş ilerde anlar mı yoksa beşik kertmesine kızar mı bilinmez ...

Ateş solda. Farkında bile değil kaderin ördüğü ağlardan :)

Ateş yine solda :) Balıkçı uşağuyum bakışıyla poz vermiş.

4.ay halleri

2010-02-11T09:28:00.000-08:00

Aylık kontrollerimize Acıbadem Maslak Hastanesine gidiyoruz.
Evin dibinde, aşı karnesini evde unutursan bile hemen bi koşu gidip gelebiliyorsun.

Karnemiz iyi : Ateş 7.540 g ve 63 cm. Geçen aydan bu yana 1.100 gram almış.

Doktorumuz ebru hn mama desteği de aldığımız için meyve sularına ve püresine yavaştan geçebileceğimizi söyledi bu ay.

Aşılarımızı da olduk : Karma ve rotavirüs. Karma aşısı hafiften ateş yaptı Ateş'te. Akşama doğru nasıl mahsunlaştı anlatılamaz. İnsan alıp içine sokuvermek istiyor mahsun yavruyu.
Doktorumuz bizi uyarmıştı bu konuda. Koltukaltından 38 dereceyi görünce Paranox fitil verdik yavruya.
Bu gibi şeyleri anne olarak ben yapıyorum, babamız Ateşin poposundan içeri bi şeyler sokmak konularında çekimser davranıyor.

Gelelim meyve suları konusuna ..
Bu konu beni epey heyecanlandırdı. Elma, armut suyu sıkacağız yavruya.

Katı meyve sıkacağı alıp tezgahın üzerindeki alet edevata bi yenisini ekleyeceğiz.

En başta 2-3 çay kaşığı ama sonra da günde 90 cc ye çıkabilirmişiz. Ara öğün yerine geçermiş vereceklerimiz.
Bi de meyve püresi deneyeceğiz sonra. Hipp 'in kiler organik tarım üretimi imiş. aldım iki tane dolapta.
Aldığım dergilerde Philips Avent Wasabi Hızlı Pişirici ve Blender gördüm. Pahalıcana bir ürün.
Alıp kullanan var mı acaba ?

Heryerde kar var, öyleyse tüm gün internette gezin

2010-01-25T07:31:00.000-08:00

Uzun zamandır etsy'yi takip ederim.
Güzel girişimdir.
Hem de acayip yaratıcı parçalar da vardır.
Kaybolabilirsiniz kataloğunda gezinirken.
Nihayet böyle bir örnek bizde de başlamış.
Belki eskidir ben yeni yakaladım bilinmez.
Sonuç olarak yurtdışında çok da
bizde yok mudur el emeği göz nuru evde yaratıcı ruhu ?

Pasaj.com

Neymiş,
anneler, babaanneler evde kendi kendinize örmeyin, satın da aynı zamanda..
Modern annelerde snobluk yapmayıp sahip olmak için tıklasınlar.

Heryerde kar var, öyleyse evde sinema

2010-01-25T07:25:00.000-08:00

Cumartesi ve pazar ilke defa burnumuzu bile dışarı çıkarmadık.
Evde sırayla
hangover ( Çok eğlenceli tavsiye ederim )
9
2012
yi seyrederek son 4 ayın film seyredebilme rekorunu kırdık.
Mutluyuz.

Episode 15 : heryerde kar var ; öyleyse......

2010-01-25T07:20:00.000-08:00

25 Ocak 2010 : Kar altındayız ; 3.gün bugün.
İstanbulun geri kalanını bilemiyorum, zira 3 gündür İstanbul'a ait görebildiğim tek şey bloğumuzdan gördüğüm site yolu.
Su siparişimiz bile 1 gün gecikmeli geliyor ama şükür ki Migros beni hayal kırıklığına uğratmadan içinde Ateş'in maması da bulunan yüklü siparişimizi zamanında kapımıza getiriyor.

Sitede hareket yok, sanırım sömester tatili sebebiyle herkes bi yerlere kaçmış duurmda.
Bu da terkedilmişlik duygumu iyice pompalıyor.
Neyse ki bakıcımız Leyla ta Tuzladan kalkıp Maslak'a gelme konusunda bir problem yaşamadı ki, evde yanlız bir pazartesinin korku filmine dönüşmemesini sağladı.

İlkkahkaha

2010-01-25T07:13:00.000-08:00

17 Ocak 2010
Çok keyfimiz yerindeyse ;
ortam uygunsa,
baba ya da anne bu fırsatı yakalayıp çaba harcadıysa :
Ufak kahkahalar atabiliyoruz.

ilk kahkaha

Mini push-ups

2010-01-10T08:00:00.001-08:00

10 Ocak 2010 Pazar : Deniyorum. Kafam çok ağır... Bi kaldırsam bakacağım etrafıma ama.....

Kanguru verimliliği - ilerlemeler, gelişmeler

2010-01-07T09:42:00.000-08:00

Galiba gelişme kaydediyoruz. Evde sakin durumdayken Ateş'i ikinci defa kanguru ile kucağıma alıyorum. Sıkılmadan etrafına bakınıyor. Galiba başaracağız. Bekle bizi dar alanlar, sıkışık dükkanlar !!! Pusetten kurtulur kurtulmaz oradayım.